ΑΠΑΝΤΗΣΗ Γ΄ ΣΤΗΝ ΑΠΟ 05ης-04-2021 ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Πρωτοπρεσβύτερος

Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Θεολόγος – Mr Θεολογίας

Σπετσῶν 16

Πειραιεύς

Τ. Κ. : 185 38

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 20^η Μαΐου 2021

Πρός τόν

Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιῶς

κ. κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Ἀκτή Θεμιστοκλέους 190

Πειραιεύς

Τ. Κ. : 185 39

Σεβασμιώτατε,

Χριστός ἀνέστη!

Ὅπως Σᾶς προανήγγειλλα στήν ἀπό 14-04-2021 ἐπιστολή μου, διά τῆς παρούσης ἐπιθυμῶ νά ἀπαντήσω στίς αἰτιάσεις, πού μοῦ προσάψατε, μέ τήν ἀπό 05-04-2021 προσωπική καί ἀπόρρητη ἐπιστολή Σας καί τό ἀπό 15-04-2021 ἡλεκτρονικό Σας μήνυμα.

Κατ’ ἀρχήν, δέν προτίθεμαι νά ἐπανέλθω στά θέματα, πού θίγετε γι’ἀκόμη μία φορά στίς δύο πρώτες σελίδες τῆς ἐπιστολῆς Σας περί ἀποδοχῆς μου στήν Ἱ. Μ. Πειραιῶς, περί χειροτονίας μου περί κειμένων καί περί ἀπολυτηρίου. Ὅπως ξέρετε, ἔχω ἤδη ἀπαντήσει στά θέματα αὐτά μέ δύο κείμενά μου ὑπό τόν τίτλο : «Τό χρονικό τῆς ἀκούσιας ἀπόλυσης μου ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς»[1] (29-10-2019) καί «Ἡ πραγματική αὐτονόμηση καί ἀποστασιοποίησή μου ἀπό τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιῶς»[2] (18-12-2019). Αὐτἐς εἶναι οἱ θέσεις μου.

Τήν ἀναφορά Σας στόν «διαπληκτισμό» μου μέ τόν Ἀρχιμ. Παῦλο Δημητρακόπουλο καί τήν ἀποχώρησή μου ἀπό τό Γραφεῖο ἐπί τῶν αἱρέσεων, θά τήν σχολιάσω στό τέλος τῆς παροῦσης ἐπιστολῆς.   

1. Ἐπισκοποκεντρική Ἐκκλησία καί ὑπακοή

Στό ἐρώτημά Σας ἄν «ὑπάρχει Ἐκκλησία χωρίς Ἐπίσκοπο», ἡ ἀπάντηση εἶναι : α) Δέν ὑπάρχει Ἐκκλησία χωρίς Ὀρθόδοξο κατά πάντα, ὀρθοτομοῦντα Ἐπίσκοπο, καί β) Ὑπάρχει Ἐκκλησία χωρίς αἱρετικό ἥ αἱρετίζοντα, οἰκουμενιστή Ἐπίσκοπο. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι κατ’ἀρχήν Τριαδοκεντρική καί Χριστοκεντρική κι ἔπειτα Ἐπισκοποκεντρική, ὅταν βέβαια ὁ Ἐπίσκοπος ὀρθοτομεῖ τόν λόγον τῆς Ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ.

Ὅπως, ὀρθότατα τονίζει ὁ ὁμότιμος καθηγητής τῆς πατρολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. καί ἀποτειχισθείς, Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, ὑπακοή στήν Ἐκκλησία δέν σημαίνει ὑπακοή σέ συγκεκριμένα πρόσωπα, τά ὁποία πλανῶνται, ἀλλά ὑπακοή στήν Ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως αὐτή προκύπτει μέσα ἀπό τό Ἱερό καί Ἅγιο Εὐαγγέλιο καί τήν διαχρονική παράδοση τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ὑπακοή στήν Ἐκκλησία δέν σημαίνει ὑπακοή στόν Πατριάρχη, στόν Ἀρχιεπίσκοπο, στόν Μητροπολίτη, στόν Ἐπίσκοπο, στόν ἱερέα ὡς φυσικά πρόσωπα, ὅταν αὐτά δέν κάνουν μέ τήν σειρά τους ὑπακοή στήν Ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί ζωῆς, ὅταν δέν ὀρθοτομοῦν τόν λόγον τῆς Ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ, ὅταν εἶναι μισθωτοί ποιμένες, πού ἀφήνουν τά πρόβατα στήν διάθεση τῶν λύκων. Δέν πρέπει, λοιπόν, νά ἀκολουθοῦμε τούς κακούς ποιμένες καί ὅ,τι ψευδές καί πλανεμένο μᾶς λέγουν. Ὅσα ἡ Ἁγία Γραφή καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν περί ὑπακοῆς στούς ποιμένες προϋποθέτουν ὅτι αὐτονοήτως πρόκειται περί τῶν καλῶν ποιμένων, πού ἀγρυπνοῦν καί φροντίζουν γιά τήν ἀλήθεια καί τήν σωτηρία τῶν πιστῶν. Τό κλασσικό χωρίο ἀπό τήν πρός Ἑβραίους Ἐπιστολή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καί ὑπείκετε», ὡς αἱτιολογία τῆς ὑπακοῆς παρουσιάζει τήν ἄγρυπνη φροντίδα τῶν κληρικῶν γιά τήν ψυχική σωτηρία τῶν ποιμενομένων. «Αὐτοί γάρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες»[3]. Στήν ἴδια συνάφεια συνιστᾶ στούς πιστούς νά μνημονεύουν τούς «ἡγουμένους». Ποιούς, ὅμως, ἡγουμένους; Αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τούς διδάσκουν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί τῶν ὁποίων ἡ ζωή, βλεπομένη και ἐλεγχομένη ἀπό τούς πιστούς, ὁδηγεῖ στό νά μιμοῦνται τήν πίστη τους. «Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τόν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τήν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τήν πίστιν»[4].

2. Ἡ ὑπακοή στόν ἐπίσκοπο κατά τούς ἁγίους Ἰγνάτιο καί Κυπριανό

Τά ἴδια ἰσχύουν καί γιά ὅσα περί ὑπακοῆς στόν ἐπίσκοπο λέγουν οἱ ἅγιοι Ἰγνάτιος καί Κυπριανός καί οἱ ἑννέα Ἁγίες καί Οἰκουμενικές Σύνοδοι, τά ὁποῖα οὐδόλως παραθεωρῶ, ὅπως μέ μέμφεστε, ἀλλά σέβομαι καί τηρῶ. Ἐσεῖς, ὅμως, εἶστε αὐτός, ὁ ὁποῖος ἀκρίτως τά ἐπικαλεῖστε, ὑποστηρίζοντας τήν «ἐπισκοποκεντρική» ἐκκλησιολογία, πού ἔχει καταντήσει νά εἶναι δεσποτική καί τυρρανική, δηλαδή παπική. Μακάρι νά εἴσασταν Ἐσεῖς, οἱ ἐπίσκοποι, σάν τούς ἁγίους Ἰγνάτιο καί Κυπριανό, μέ μαρτυρικό φρόνημα καί ἑτοιμότητα μέχρι θανάτου, ταπείνωση παραδειγματική καί ἀγωνιστική διάθεση καί δράση, στοιχεία πού κυριαρχοῦν καί διαποτίζουν τις ἐπιστολές τους. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, Ἐσεῖς προβάλλετε μέ βάση τούς ἁγίους Ἰγνάτιο καί Κυπριανό, τήν ἀπόλυτη ὑπακοή στόν ἐπίσκοπο, ἐπιτρέψτε στήν ἐλαχιστότητά μας νά Σᾶς ὑποβάλλουμε τό κύριο καί καίριο ἐρώτημα : «Οἷον δεῖ τόν ἐπίσκοπον εἶναι»; κατά τούς ἁγίους Ἰγνάτιο καί Κυπριανό[5].

3. Σωτήρ τῆς Ἐκκλησίας : ὁ Χριστός

Μέ κατηγορεῖτε ὅτι «θεωρῶ τόν ἑαυτό μου μάρτυρα τῆς πίστεως καί ὅτι ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶναι προδότες καί ριψάσπιδες».

Οὐδέν ἀναληθέστερον τούτου. Δέν θά σώσω ἐγώ τήν Ἐκκλησία, οὔτε θεωρῶ τόν ἑαυτό μου «σωτῆρα» τῆς Ἐκκλησίας, οὔτε κατακρίνω ὅλους τούς ἄλλους.

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν χρειάζεται αὐτόκλητους σωτῆρες. Ἡ Ἐκκλησία ἔχει τόν ἕνα καί μοναδικό Σωτῆρα της, πού εἶναι ὁ Χριστός. Δέν σώζουμε ἐμεῖς τήν Ἐκκλησία. Ἀντιθέτως, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί ὄχι ἡ ἐπίσημη Κρατική Διοικοῦσα ἐκκλησία, σώζει ἐμᾶς. Ἐμεῖς, ἐντασσόμενοι μέσα στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, σωζόμαστε.

Τήν παραπάνω θέση ἐξέφρασε θαυμάσια καί ἁγιογραφικά ὁ ὅσιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, ἐρωτώμενος ἀπό τούς ἀπεσταλμένους τοῦ αὐτοκράτορα.

 «Ἐσύ μόνο θα σωθεῖς καί ὅλοι οἱ ἄλλοι θά χαθοῦν»; Ὁ Μέγας Ὁμολογητής ἀπάντησε : «Οἱ τρεῖς Παῖδες, πού δέν προσκύνησαν τήν χρυσή εἰκόνα τοῦ Ναβουχοδονόσορα, δέν κατέκριναν κανένα, ἄν καί ὅλοι οἱ ἄλλοι προσκυνοῦσαν, διότι δέν πρόσεχαν τί ἔκαναν οἱ ἄλλοι, ἀλλά τό πῶς νά μήν ἐκπέσουν αὐτοί ἀπό τήν ἀληθινή εὐσέβεια. Κατἀ τόν ἴδιο τρόπο, καί ὁ Προφήτης Δανιήλ, ὅταν τόν ἔρριξαν στόν λάκκο μέ τά λοντάρια, δέν κατέκρινε κανένα ἀπό ὅσους δέν προσευχήθηκαν στόν Θεό, κατά τό θέσπισμα τοῦ Δαρείου. Ἀντιθέτως, κοίταξε τό δικό του ἔργο καί προτίμησε νά πεθάνει, παρά νά σφάλλει ἀπέναντι στόν Θεό καί νά ἐλεγχθεῖ ἀπό τήν συνείδησή του γιά παράβαση τῶν θείων νόμων. Ἄς μήν ἐπιτρέψει, λοιπόν, ὁ Θεός καί σ’ἐμένα νά κατακρίνω κανένα ἤ νά πῶ ὅτι μόνο ἐγώ σώζομαι. Προτιμῶ, ὅμως, νά πεθάνω, παρά νά ἔχω ταραχή στήν συνείδησή μου ὅτι ἔσφαλα καθ’οἱονδήποτε τρόπο ἀπέναντι στήν πίστη μου πρός τόν Θεό»[6].    

4. Ἡ «σύνοδος» τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου

«Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου δέν εἶναι σύλλογος ‘’ὀπωροπωλῶν’’», ὅπως γράφετε. Σίγουρα. Μήπως εἶναι, ὅμως, σύλλογος αἱρετιζόντων λατινοφρόνων, οἰκουμενιστῶν, ἀκοινωνήτων καί σχισματικῶν μέ ἀρχηγέτη τόν «ἀρχιοικουμενιστή καί ἀρχιπροδότη τῆς Πίστεως», «τόν μεγαλύτερο αἱρετικό ἀπό ὅλους τούς αἱρετικούς μέχρι σήμερα, τόν 21^ο αἰ.», Βαρθολομαῖο, ὅπως δικαίως τόν ἀπεκάλεσε ὁ μέγας ὁμολογητής καί θεολόγος μακαριστός Νικόλαος Σωτηρόπουλος; Ἐπειδή δέν εἶναι ἀκόμη κατεγνωσμένοι καί καθηρημένοι ἀπό Ὀρθόδοξη Σύνοδο, τά μυστήρια, πού τελοῦν εἶναι βεβαίως ἔγκυρα. Ἀλλά, σέ τί τούς ὀφελεῖ ἡ τέλεσή τους; Εἰς κρίμα καί εἰς κατάκριμα γιά τούς ἰδίους εἶναι ἡ τέλεσή τους καί ἡ μετάληψη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, ἀφοῦ τό Τίμιο καί Πανάγιο Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Χριστοῦ εἶναι φωτιά γιά τούς ἐν γνώσει ἀναξίως καί ἀμετανοήτως ἀμαρτάνοντες καί δή αἱρετίζοντες οἰκουμενιστές, τούς ὁποίους κατακαίει. Πῶς εἶναι δυνατόν ἀπό τήν μιά νά κοινωνοῦν τόν Ἴδιο τόν Θεάνθρωπο Χριστό καί ἀπό τήν ἄλλη νά συνεχίζουν ἀκάθεκτοι τόν σατανοκίνητο καί ἐπάρατο Οἰκουμενισμό; Ἑπομένως, δέν εἶναι κἄν σύνοδος, μέ τήν κυριολεκτική σημασία τῆς λέξεως, διότι δέν εἶναι σύν τῇ Ὁδῷ, δέν ἀκολουθοῦν τήν Ὁδό, πού εἶναι ὁ Χριστός. Οἱ ἀποφάσεις της ἰσχύουν, ἐφ’ ὅσον εἶναι σύμφωνες μέ σύνολη τήν ἁγιογραφική, ἁγιοπατερική καί ἱεροκανονική παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Εἰδάλλως εἶναι ἄκυρες. Καί ὄχι, ὅπως Ἐσεῖς ἰσχυρίζεστε, ὅτι «οἱ Ἀποφάσεις της ἰσχύουν μέχρι νά ἀκυρωθοῦν ἀπό ὑπέρτερο Κανονικό Ὄργανο, πού εἶναι ἡ Οἰκουμενική Σύνοδος».

5. Τό Οὐκρανικό ζήτημα

Α) Τό μεγάλο Σας σφάλμα εἶναι ὅτι θεωρεῖτε πῶς τό Οὐκρανικό εἶναι ἕνα «ἀμιγῶς διοικητικό ζήτημα, γιατί ἀφορᾶ στήν ρύθμιση τῆς διοικήσεως μιᾶς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπαρχίας», ὅπως γράφετε.

Ἔχω ἀποδείξει ἐδῶ καί καιρό μέ κείμενο ὑπό τόν τίτλο «Τό Οὐκρανικό εἶναι θέμα μόνο διοικητικῆς φύσεως»[7]; (04-11-2019) ὅτι τό Οὐκρανικό ζήτημαεἶναι ἕνα πολυσύνθετο οἰκουμενιστικό σχίσμα, πού ἀπαρτίζεται ἀπό ἕνα συμπίλημα παρεκκλίσεων. Δέν εἶναι ἁπλῶς καί μόνο ἕνα θέμα κανονικό. Τό Οὐκρανικό εἶναι α) θέμα στρεβλώσεως τῆς ἐννοίας τῆς μετανοίας, β) θέμα δικαιοσύνης, γ) θέμα διοικητικῆς φύσεως, δ) θέμα κανονικό,  ε) θέμα στρεβλώσεως τῆς περί μυστηρίων διδασκαλίας, στ) θέμα ἐκκλησιολογικό – δογματικό, ζ) θέμα Οἰκουμενισμοῦ, καί η) θέμα σωτηριολογικό.

Θά ἀρκεστοῦμε νά ἀναφέρουμε τήν θέση τοῦ ὁμοτίμου καθηγητοῦ τῆς Δογματικῆς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη.

 Σέ ἐπιστολή του πρός ὅλα τά μέλη τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ θέμα : «Σχετικά μέ τήν θεσμική νομιμοποίηση τῆς Σχισματικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας»[8], λέγει : «Θά ἤθελα – μέ αἴσθηση εὐθύνης – νά θέσω καί ἐγώ ταπεινῶς ὑπόψη Σας τίς Ἐκκλησιολογικές – Δογματικές διαστάσεις, ἀλλά καί τίς σωτηριολογικές προεκτάσεις τῆς ἀπροϋπόθετης ἀποδοχῆς σέ ἐκκλησιαστική – μυστηριακή κοινωνία τῆς Σχισματικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας».

Σέ ἄλλο σημεῖο λέγει : «Τό πρῶτο καί μεῖζον θέμα εἶναι, στήν προκειμένη περίπτωση, τό Ἐκκλησιολογικό θέμα, πού ἀφορᾶ τήν ταυτότητα τοῦ ἐν λόγῳ «ἐκκλησιαστικοῦ μορφώματος». Πρῶτα, δηλαδή, θά πρέπει νά ἐξεταστεῖ, ἄν τό «μόρφωμα» αῦτό πληροῖ τίς προϋποθέσεις τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Κοινότητας. Ἄν, ἀντίθετα, ἀναγνωριστεῖ τό «Αὐτοκέφαλό» του, τότε αὐτομάτως ἀναγνωρίζεται καί ἡ ἐκκλησιαστική «νομιμότητα» τῆς Σχισματικῆς Ἐκκλησίας».

Καί ἀλλοῦ : «Γίνεται σαφές, ὅτι τό ἐν λόγῳ θέμα εἶναι οὐσιαστικά Ἐκκλησιολογικό-Δογματικό, μέ ἀναπόφευκτες σωτηριολογικές προεκτάσεις».

Καί τέλος : «Μέ τήν «λογική» ἐκδόσεως τοῦ Τόμου «Αὐτοκεφαλίας» στήν Σχισματική Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, κινδυνεύουμε μελλοντικῶς νά ὁδηγηθοῦμε – ἐνδεχομένως – καί στήν διαμυστηριακή ἀποδοχή τοῦ Παπισμοῦ καί ἄλλων αἱρετικῶν, χωρίς τίς θεμελιώδεις προϋποθέσεις τῆς μετανοίας καί τῆς ἀποκηρύξεως τῶν δογματικῶν πλανῶν τους, πρᾶγμα πού ἐπιχειρεῖ σήμερα ὁ Οἰκουμενισμός, ὄχι μόνο στήν θεωρία, ἀλλά ἤδη καί στήν πράξη».

Πάμπολλα εἶναι τά οἰκουμενιστικά γεγονότα, πού ἀποδεικνύουν τοῦ λόγου τό ἀληθές, ἐκ τῶν ὁποίων ἀναφέρουμε μόνο ἕνα :

Στίς 25-03-2021 ὁ αἱρετικός παπικός ψευδεπίσκοπος Καμιάνετς – Ποντίλσκιι Λέων καί ὁ Οὐνίτης ψευδεπίσκοπος Καμιάνετς Ἰβάν τέλεσαν ἀπό κοινοῦ νεκρώσιμο τρισάγιο ἐπί τῆς σοροῦ τοῦ ψευδομητροπολίτου Χμιιελνικίου Ἀντωνίου (Μαχότα) τῆς Κακοκεφάλου ψευδοεκκλησίας τῆς Οὐκρανίας[9].

Ἐπίσης, δέν προβληματίζει τό γεγονός ὅτι ὁ γνωστός Οὐκρανός ἐκκλησιαστικός ἱστορικός καί «κληρικός» τῆς Κακοκεφάλου ψευδοεκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, Σέργιος Γκόρμπικ, μέ πόνημάτου διαψεύδει τήν ὕπαρξη κανονικῶν χειροτονιῶν[10];

Εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς μπορεῖτε πλέον νά παραβλέπετε τήν ἀντικανονική εἰσπήδηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου σέ ξένη δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας. Στήν Οὐκρανία ἤδη ὑπῆρχε καί ὑπάρχει ἡ Κανονική  Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, πού ὑπάγεται στο Πατριαρχεῖο Μόσχας, μέ ἐπί κεφαλῆς τόν Κανονικό Μακαριώτατο Μητροπολίτη Κιέβου καί πάσης Οὐκρανίας κ. Ὀνούφριο. Αὐτή εἶναι καί ἡ μεγίστη διαφορά μέ τήν ἀπόδοση αὐτοκεφαλιῶν στίς νεώτερες Ἐκκλησίες, ὅπως τῆς Μόσχας. Στίς τελευταῖες δέν ὑπῆρχε ἤδη κάποια Κανονική Ἐκκλησία, ἐνῶ στήν Οὐκρανία ὑπῆρχε. Ἡ Κανονική Ἐκκλησία δέν ζήτησε ποτέ αὐτοκεφαλία. Κι ἄν ζητοῦσε, αὐτή μόνο ἡ μητέρα Ἐκκλησία της, δηλαδή τό Πατριαρχεῖο Μόσχας, θά μποροῦσε νά τήν δώσει. Ὁ Βαρθολομαῖος, ὅμως, τι ἔκανε; Χωρίς μετάνοια, χωρίς ἀποκήρυξη τοῦ σχίσματος καί ἔνταξη στήν Κανονική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, χωρίς χειροτονίες, χωρίς τήν συναίνεση τῆς μητρός Ἐκκλησίας καί κυρίως χωρίς τήν Πανορθόδξη συναίνεση καί ἀναγνώριση, δημιούργησε αὐτό τό σχισματοαιρετικό μόρφωμα, στό ὁποῖο παρεχώρησε αὐτοκεφαλία, πού οὐσιαστικά δέν εἶναι αὐτοκεφαλία, ἀλλά πλήρης ἐξάρτηση ἀπό το Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, ὅπως γράφεται στόν Τόμο Αὐτοκεφαλίας.

Β) Ἄλλο ἕνα μεγάλο σφάλμα Σας εἶναι ὅτι θεωρεῖτε πώς «οἱ ἐνέργειες τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, ὅπως προκύπτει ἀπό τά ἔγγραφά της, δέν στηρίχθηκαν σέ κάποια αἱρετική δοξασία, ὅπως τό primus sine paribus, ἀλλά στήν ἑσφαλμένη κανονικῶς ἑρμηνεία τῶν δικονομικῶν κανόνων Θ΄ και ΙΖ΄ τῆς Ἁγίας Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τούς ὁποίους καί παρερμήνευσε, προδήλως ἀγνοοῦσα τούς κανόνες τῆς Καρθαγένης, πού ἐπεκύρωσε ὁρισμένως ὁ Β΄ Κανών τῆς Ἁγίας Στ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου».    

Ἔναντι τῆς ἀνωτέρω θέσεώς Σας, Σᾶς παραθέτω τά γραφόμενα τοῦ συγχρόνου ἐξαιρέτου κανονολόγου Αἰδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου Ἀναστασίου Γκοτσοπούλου, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι ἔχουμε στὴν νεώτερη ἐκκλησιαστική ἱστορία γιὰ πρώτη φορὰ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη νὰ προσδίδει στὰ «πρεσβεῖα τιμῆς» – ποὺ ἀναμφισβήτητα ἡ Ὀρθόδοξη παράδοση τοῦ ἀναγνωρίζει – ἔννοια πρωτείου ἐξουσίας παπικοῦ τύπου.

Τό πρωτεῖο τιμῆς (πρεσβεῖα τιμῆς) εἶναι :

α) Ὁ συντονιστικὸς ρόλος στίς πανορθόδοξες σχέσεις, καί

β) Ἡ ἔκφραση καὶ ὑλοποίηση τῶν ἀποφάσεων, ποὺ λαμβάνουν ἐν Συνόδῳ οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες.

Τό παπικὸ πρωτεῖο ἐξουσίας σημαίνει ὅτι :

α) Ὁ πάπας ἐνεργεῖ ὑπερορίως, ὄχι μόνο στὰ ὅρια τοῦ Πατριαρχείου Ρώμης, ἀλλὰ στὴν καθ’ ὅλου Ἐκκλησία.

β) Ὁ πάπας ἀποφασίζει κυριαρχικά καί ἀνεξάρτητα ἢ καὶ ἀντίθετα μὲ τὴν γνώμην τῶν κατὰ τόπους Ἐκκλησιῶν.

γ) Οἱ λοιποὶ ἐπίσκοποι ὑποχρεώνοται νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν παπικὴ ἀπόφαση, καί

δ) Ἡ παπικὴ ἀπόφαση δὲν χρήζει ἐγκρίσεως, ἀλλὰ οὔτε προσβάλλεται οὔτε ἀναιρεῖται.

Σᾶς ἐρωτοῦμε, λοιπόν, καί παρακαλοῦμε νά ἀπαντήσετε εἰλικρινὰ : Οἱ ἐνέργειες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου θυμίζουν «πρωτεῖο τιμῆς» ἢ ταιριάζουν ἐπακριβῶς  σὲ «πρωτεῖο ἐξουσίας»;

Δὲν πρέπει, ἐπίσης, νὰ μᾶς διαφεύγει ὅτι, γιὰ νὰ φτάσουμε νὰ ἑρμηνεύονται τὰ πρεσβεῖα τιμῆς ὡς πρωτεῖο ἐξουσίας, ἔχει προηγηθεῖ προσπάθεια γιὰ θεωρητικὴ τεκμηρίωση :

α) Ἡ θεμελίωση τοῦ πρωτείου στὴν Τριαδικὴ Θεότητα. Οὔτε ὁ αἱρεσιάρχης Πάπας δὲν τόλμησε ποτέ νὰ ἰσχυριστεῖ ὅτι τὸ πρωτεῖο του στηρίζεται στὴν Ἁγία Τριάδα. Ἐκεῖνος τὸ θεμελίωσε στὴν «ὑπεροχὴ» τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου. Ἡ Κωνσταντινούπολη στὴν «ὑπεροχὴ» τοῦ Θεοῦ Πατρός.

β) Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἀπὸ primus inter pares («πρῶτος μεταξὺ ἴσων») ἀναγορεύθηκε σὲ «primus sine paribus» («πρῶτος ἄνευ ἴσων»)!

γ) Καταβάλλεται προσπάθεια γιὰ θεωρητικὴ «κάλυψη» τῆς ἀντικανονικότητας μὲ τὴν ἐπιχειρηματολογία ὅτι :

i. Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης μπορεῖ νά ἐπεμβαίνει ὑπερορίως στήν ἀνά τήν Οἰκουμένη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀκόμη καί «αὐτεπαγγέλτως καί ὡς ἐκ καθήκοντος», «οὐ μόνον ἔνθα περί Δογμάτων καί ἱερῶν Παραδόσεων καί Κανονικῶν Ἐκκλησιαστικῶν Διατάξεων ἤ περί γενικῶν ζητημάτων, ἀφορώντων εἰς ὁλόκληρον τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί ἐν πᾶσι τοῖς σχετικῶς σπουδαίοις ἐπί μέρους ζητήμασι, τοῖς ἐνδιαφέρουσι ταύτην ἤ ἐκείνην τήν Τοπικήν Ἐκκλησίαν»[11]!

Διερωτῶμαστε σέ τί διαφέρει ἡ προσέγγιση αὐτή τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου ἀπό τό Διάταγμα Dictatus Papae (1075), τοῦ πάπα Γρηγορίου Ζ΄, ὅπου ἀναγράφεται ἡ ἀπαίτηση νά ὑποβάλλονται στόν πάπα πρός λύση ὅλες οἱ ‘’cause majores’’ (μείζονες ὑποθέσεις) τῶν ἀνά τήν οἰκουμένη Ἐκκλησιῶν! Καί οἱ συνειρμοί συνεχίζονται, ἄν θυμηθοῦμε τίς φράσεις τοῦ θεωρητικοῦ τῆς Γρηγοριανῆς μεταρρύθμισης καρδιναλίου τῆς Silva Candida (1053-1054) στό σύγγραμμά του De Sancta Romana Ecclesia ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρώμης εἶναι «ἡ μήτηρ ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν» (mater omnium ecclesiarum), ὁ ἄξονας, ἡ πηγή καί ἡ ἀρχή (cardo, fons et origo), ἡ κορυφή καί τό θεμέλιό τους (vertex et fundamentum)[12]! 

ii. Νὰ καταργηθοῦν οἱ Ἱεροὶ Κανόνες, ποὺ ἐμποδίζουν τὴν ὑπερόρια δράση τοῦ Οἰκουμενικοῦ. Νὰ μπορεῖ ὁ Οἰκουμενικὸς νὰ ἐνεργεῖ χωρὶς κανονικές δεσμεύσεις καὶ περιορισμοὺς ἀπὸ κανονικές διατάξεις[13]! Πάντα, ἀσφαλῶς, γιὰ τὸ καλό τῆς Ἐκκλησίας! Περιττὸ νὰ ὑπενθυμίσουμε ὅτι αὐτὸ ἰσχυρίζεται καὶ ἔκανε ὁ πάπας τῆς Ρώμης.

iii. Οἱ περὶ αὐτοκεφάλου ἀποφάσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου δὲν χρειάζονται ἐπικύρωση[14] ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση τῆς καθ’ ὅλου Ἐκκλησίας»[15].

Γ) Ἄλλο ἕνα μεγάλο σφάλμα Σας εἶναι ἡ νομικίστικη αἱρετίζουσα θεωρία Σας περί ἐνυποστάτων, ἀλλά ἀκύρων πράξεων τῆς «συνόδου» τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

Σᾶς παραθέτω την ἀντίκρουση τοῦ ἀνωτέρω ἐπιχειρήματός Σας, ἔτσι ὅπως τήν κατέγραψε ἡ ἱστοσελίδα «Κατάνυξη» σέ κείμενό της μέ τίτλο : «Περί συγκοινωνίας μέ (φιλο)σχισματικούς … (2η ἀπάντηση στόν Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιῶς)»[16], στό ὁποῖο δέν ἔχετε δώσει πειστικές ἀπαντήσεις.

Προσπαθώντας, λοιπόν, νά δικαιολογήσετε τόν ἐκκλησιολογικό Σας ἐπαμφοτερισμό στό Οὐκρανικό ζήτημα, ἐργαλειοποιήσατε μέσα στήν ἐπιχειρηματολογία σας τήν ξένη γιά τήν Θεολογία (ἀλλά οἰκεία στή Νομική Ἐπιστήμη) διάκριση μεταξύ «ἄκυρων» καί «ἀνυπόστατων» ἐκκλησιαστικῶν ἀποφάσεων, ἡ ὁποία «παραπέμπει» τήν μνήμη στήν παρόμοια αὐγουστίνεια (καί φραγκολατινικά νομικίστικη) διάκριση περί τῶν τελουμένων ἀπό αἱρετικούς καί σχισματικούς μυστηρίων μέ τρόπο «ἔγκυρο» (valide), ἀλλά ὄχι «νόμιμο» (licite).

Νά, τί γράφει σχετικά ὁ Καθηγητής τῆς Δογματικῆς Χρῆστος Ἀνδρούτσος : «Πρός ἄρσιν ὅθεν τῶν ἀντιφάσεων διέστειλε [σ. ὁ Αὐγουστίνος] τόν χαρακτήρα ἀπό τῆς χάριτος … ἤ κατ’ ἄλλους τήν προσφοράν τῆς χάριτος ἀπό τῆς ἐνεργείας αὐτῆς … Καθόσον δέ καί οἱ ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας, τελοῦντες τά μυστήρια καί δή τό βάπτισμα, φυλάττουσι τήν ὡρισμένην μυστηριακήν πρᾶξιν, εἶνε πρόδηλον ὅτι τελοῦσιν ἐγκύρως αὐτό … Οἱ δέ ἱεροί κανόνες ἀγνοοῦσι μέν τήν ὀψιαιτέραν ἀκριβῆ διάκρισιν τῆς ἀκύρου χειροτονίας (invalida) ἀπό τῆς ἀνόμου (illicita), τάς δέ τῶν αἱρετικῶν εὐλογίας ἐκδέχονται μᾶλλον ὡς ἀλογίας»[17].

Δέν ἰσχύει ἡ θέση τῶν θεοπνεύστων Ἱερῶν Συνόδων ὅτι εἶναι ἄκυρα καί ἀνενέργητα ὅλα ὅσα πράττονται κατά παράβαση τῶν Θείων Κανόνων, συνεπῶς καί ἡ ἀμετανόητη καί μέ εἰσπήδηση ἀποδοχή τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας; «Δεόμεθα, ὥστε ἀργῆσαι ἀναντιῤῥήτως τά ἐπί βλάβη τῶν Κανόνων πραγματικά, πραχθέντα τισίν ἐν πάσῃ ἐπαρχία· κρατῆσαι δέ τούς Κανόνας διά πάντων […] πάντες τά αὐτά λέγομεν. Ὅλα τά πραγματικά ἀργήσει. Οἱ Κανόνες κρατείτωσαν καί τοῦτο παρ’ ὑμῶν γένηται»[18]. Δέν καθιερώνει Οἰκουμενική Σύνοδος μέ τά λόγια αὐτά τήν ὑπεροχή τῶν Ἱερῶν Κανόνων ἀπέναντι σέ κάθε ἄλλο ἀκυρώσιμο νομικό θέσπισμα;

Δ) Ἀκόμη, ἔχετε διατυπώσει τήν ἄκρως προβληματική θέση ὅτι ἡ ἐνασχόληση μέ ἐκκλησιολογικά προβλήματα στήν ἐποχή μας ἀπαιτεῖ ὁπωσδήποτε τήν κατοχή καί τῆς Νομικῆς Ἐπιστήμης[19], ἀμφισβητώντας ἔτσι εὐθέως τήν αὐτοτέλεια τῆς θεόπνευστης ἐκκλησιαστικῆς διδασκαλίας (Ἁγίας Γραφῆς, Συμβολικῶν Μνημείων, ἱ. Κανόνων, ἱ. Ὑμνογραφίας κ.τ.σ.), ἄν καί εἶναι γνωστό ὅτι «ἡ αὐτοτέλεια τῶν πηγῶν τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου καί αὐτοῦ τούτου τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου καταφαίνεται τρανῶς καί ἐκ τῆς ἱστορίας του» καί ὅτι τό Κανονικό Δίκαιο «εἰς τό καθόλου σύστημα τοῦ δικαίου καταλαμβάνει αὐτοτελῆ καί ἀνεξάρτητον θέσιν»[20], παράλληλη καί ὄχι ὑπάλληλη πρός τό Δημόσιο ἤ τό Ἰδιωτικό.

Εἶναι τελικά δυνατόν νά θεμελιώσετε μιά τέτοια διάκριση στήν πατερική διδασκαλία καί ὄχι σέ νομικούς ἤ νομικιστικούς ἑλιγμούς;

Μέ κατηγορεῖτε ὅτι συγχέω τούς Κανονικούς ὄρους μέ τίς Κανονικές ἔννοιες καί τούς ἱερούς Κανόνες, τήν αἵρεση μέ τήν διοίκηση.

Εἶναι γνωστό ἀκόμη καί σ’ ἕνα πρωτοετή φοιτητή τῆς Θεολογίας ὅτι οἱ Ἱεροί Κανόνες εἶναι τά κείμενα τῶν Κανόνων, πού γράφτηκαν ἀπό τους Πατέρες τῶν Συνόδων. Κανονικοί ὄροι εἶναι εἶναι οἱ ὄροι, οἱ λέξεις, ἡ ὀρολογία, πού ἐνυπάρχει στά κείμενα τῶν Κανόνων. Κανονικές ἔννοιες εἶναι οἱ ἔννοιες, τό περιεχόμενο, ἡ ἑρμηνεία τῶν Κανονικῶν ὄρων.

Ὄπωσδήποτε ὑπάρχει ἡ αὐτονόητη διαφορά μεταξύ αἱρέσεως καί διοικήσεως, ἀλλά δέν εἶναι καθόλου ἄγνωστο στήν ἐκκλησιαστική ἱστορία τό φαινόμενο ἡ αἵρεση νά ἔχει καταλάβει τήν διοίκηση, να ὑπάρχει δηλαδή αἱρετική ἤ αἱρετίζουσα διοίκηση, ὅπως συμβαίνει στήν ἐποχή μας με την Κρατική Διοικοῦσα Ἐκκλησία. Στήν περίπτωση βέβαια αὐτή κλήρος καί λαός δέν ὀφείλουν νά ἐπιδείξουν ὑπακοή στίς ἀποφάσεις μιᾶς τέτοιας διοικήσεως.

Ε) Ὅμως, δέν φτάνει, πού ἔχετε αὐτές τίς πεπλανημένες ἀπόψεις σέ θεωρητικό ἐπίπεδο, ἀστοχήσατε ἐπιπλέον καί στό πρακτικό καί δή ὅσον ἀφορᾶ τήν ἐκκλησιαστική συγκοινωνία.

Στίς 12-12-2019 συλλειτουργήσατε στόν Ἰερό Ναό Ἁγίου Σπυρίδωνος Πειραιῶς μέ τόν μακαριστό Μητροπολίτη Λαγκαδᾶ κυρό Ἰωάννη[21], ὁ ὁποῖος στίς 28-07-2019 μετέβη στό Κίεβο καί συλλειτούργησε μέ τόν σχισματοαιρετικό Ἐπιφάνιο[22].

Ἐπίσης, στίς 06-01-2020 συλλειτουργήσατε στόν Ἱερό Ναό Ἁγίας Τριάδος Πειραιῶς μέ τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο[23], ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναγνωρίσει τό σχισματοαιρετικό μόρφωμα ὡς Ἐκκλησία, ἀπέστειλε Εἰρηνικό Γράμμα πρός τόν Ἐπιφάνιο καί τόν μνημονεύει στά Δίπτυχα ὡς 15^ο Προκαθήμενο. Ἡ μνημόνευση αὐτή ἔγινε καί στό συλλείτουργό Σας μέ τόν Ἀρχιεπίσκοπο, συνευδοκούσης καί συνεργούσης τῆς Σεβασμιότητός Σας.

Γι’ αὐτούς τούς λόγους ἐμπίπτετε κι Ἐσεῖς στά ὑπό τοῦ 2^ου Ἱεροῦ Κανόνος τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Τοπικῆς Συνόδου διορισθέντα. «Ὁ κοινωνών ἀκοινωνήτῳ ἀκοινώνητος εἶναι»[24].

Ἐμπίπτετε, ἐπίσης, καί στό ὑπ’ ἐμοῦ ἐκφωνηθέν ἀνάθεμα : «Τῇ σχισματοαιρετικῇ ψευδοεκκλησίᾳ τῆς Οὐκρανίας, τῷ ἐπί κεφαλῆς αὐτῆς σχισματοαιρετικῷ ψευδομητροπολίτῃ Κιέβου καί πάσης Οὐκρανίας Ἐπιφανίῳ Ντουμένκο καί τοῖς αὐτοῖς κοινωνοῦσι, ἀνάθεμα»!  

Ὅσον ἀφορᾶ τόν ἰσχυρισμό Σας ὅτι «ἐπανέλαβα τό ψεῦδος τοῦ μετοίκου[25] καί τήν διαστρέβλωση τοῦ κειμένου Σας ὅτι ἰσχυριστήκατε πώς τήν αὐτοκεφαλία στήν Οὐκρανία τήν ἔδωσε ὁ Σέργιος-Ἐπιφάνιος Ντουμένκο», δυστυχῶς γιά Σᾶς ἔτσι γράφετε στό ἀπό 15-10-2019 ἀνακοινωθέν Σας μέ τίτλο : «Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς εὐχαριστεῖ τόν Μητροπολίτην Κυθήρων καί διακηρύσσει ὅτι δικαιώνονται πλήρως ὅσοι ἐναντιώνονται στήν ἄκυρη αὐτοκεφαλία τῶν σχισματικῶν»[26]. Ἐπί λέξει γράψατε : «Ἐν ταὐτῷ εἰλικρινῶς ἐκφράζω τήν εὐγνωμοσύνη μου στόν Πανάγιο Θεό διά τήν ἄμεση δικαίωση ὅλων τῶν μελῶν τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, πού, ἑπόμενα τῶν ἱερῶν Κανόνων τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως, ἀρνοῦνται τήν ἄκυρη Αὐτοκεφαλία τῶν σχισματικῶν, καθηρημένων, ἀναθεματισμένων καί ἀχειροτονήτων τῆς Οὐκρανίας, τήν ὁποίαν «ἀπένειμε!!!» ὁ φερόμενος ὡς «Μητροπολίτης Κιέβου» κ. Ἐπιφάνιος». Ὁπότε τό ψεῦδος καί ἡ διαστρέβλωση ἐντοπίζεται σ’ Ἐσᾶς καί ὄχι σ’ ἐμᾶς. Ἀλήθεια, γιατί τόσο καιρό, ἐπί 19 δηλαδή μῆνες, δέν φροντίσατε νά διορθώσετε τό λανθασμένο ἀνακοινωθέν Σας καί κατηγορεῖτε ἐμᾶς;  

6. Ὁ ρόλος τῶν φυσικῶν προσώπων

Ἡ ἀκοινωνησία γιά ὅσους κοινωνοῦν μέ ἀκοινωνήτους ἔχει ἤδη ἐπιβληθεῖ ἀπό Σύνοδο, τήν ἐν Ἀντιοχείᾳ Τοπική Σύνοδο (341) μέ τόν 2^ο Ἱερό Κανόνα της, οἱ ὁποία καλεῖ τούς κληρικούς καί λαϊκούς κάθε ἐποχῆς νά καταστήσουν ἀκοινώνητους ὅσους κοινωνοῦν μέ ἀκοινωνήτους. Γι’ αὐτό γράφει «ἀκοινώνητον εἶναι», δηλαδή «νά γίνεται ἀκοινώνητος ἀπό τούς ἄλλους», ὅπως ἑρμηνεύει ὁ ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης[27]. Τό ἄριστο βέβαια θά ἦταν ἡ ἀκοινωνησία γιά συγκεκριμένους ἀκοινωνήτους κάθε ἐποχῆς νά ἐπιβληθεῖ ἀπό τό ἁρμόδιο ἐκκλησιαστικό δικαστικό ὄργανο Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Στήν περίπτωση, ὅμως, πού δέν συγκαλεῖται μιά τέτοια Σύνοδος, ὅπως συμβαίνει στήν ἐποχή μας, τότε τά φυσικά πρόσωπα ἔχουν κάθε δικαίωμα νά προχωρήσουν σέ μιά τέτοια ἀκοινωνησία, μέ σκοπό τήν πρόκληση καί σύγκληση μιᾶς Συνόδου. Πάντοτε, στήν ἐκκλησιαστική ἰστορία προηγοῦνταν τά φυσικά πρόσωπα καί ἕπονταν οἱ Σύνοδοι. Σᾶς ὑπενθυμίζω τήν περίπτωση τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Ὀμολογητοῦ, ὁ ὁποῖος προηγήθηκε τῆς Στ΄ Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία, ἀφοῦ συγκλήθηκε, υἱοθέτησε τήν θεολογία του ὡς θεολογία τόσο δική της ὅσο καί τῆς καθόλου Ἐκκλησίας. Τό ἴδιο συνέβη καί μέ τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ καί πολλούς ἄλλους ἁγίους.

Ἐσεῖς, ὅμως, ἀπορρίπτετε τήν ἀκοινωνησία ἀπό φυσικά πρόσωπα καί ἀναμένετε τήν ἀκοινωνησία ἀπό Σύνοδο. Ἀπό ποιά Σύνοδο ὅμως; Ἀπό αὐτή, πού τά μέλη της ἔχουν οἰκουμενιστικά, αἱρετίζοντα, φιλοπαπικά, σχισματικά φρονήματα; Εἶναι ποτέ δυνατόν οἱ ἴδιοι νά καταδικάσουν τούς ἑαυτούς τους; Ἐσεῖς, ὅμως, μέχρι νά συγκληθεῖ αὐτή ἡ Σύνοδος συνεχίζετε νά ἔχετε ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ τούς ἀνωτέρω, σά νά μήν συμβαίνει τίποτα. Πῶς, λοιπόν, ἐσεῖς συμβάλλετε σέ πρακτικό ἐπίπεδο, ὥστε νά φτάσουμε σέ σύγκληση Συνόδου; Μήπως ἀντί νά συμβάλλετε θετικῶς πρός αὐτή τήν κατεύθυνση, οὐσιαστικά σαμποτάρετε τήν ὡς ἄνω διαδικασία;            

7. Ὁ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτισμός μας

Ἀποφανθήκατε, ὡς φυσικό πρόσωπο, ὅτι διακρίνομαι γιά τόν «οὐ κατ’ ἐπίγνωση ζηλωτισμό μου».

Ὄντως, μέ τήν ἄκτιστη Χάρι τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ, προσπαθῶ νά εἶμαι «ζηλωτής κληρικός», μέ τήν διευκρίνιση ὅτι εἶμαι «κατ’ἐπίγνωσιν ζηλωτής» καί ὄχι «οὐ κατ’ἐπίγνωσιν». Φαίνεται ὅτι λησμονεῖτε πώς ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός μας εἶναι Θεός ζηλωτής˙ «Ἐγώ γάρ εἰμί Κύριος ὁ Θεός σου, Θεός ζηλωτής»[28]. Ὁ Προφήτης Ἠλίας ἀποκαλεῖται κι αὐτός ζηλωτής : «Τόν ζηλωτήν Ἠλίαν τοῖς τρόποις μιμούμενος…»[29]. Καί ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Μέγας Παῦλος ἀποκαλύπτει ὅτι «περισσοτέρως ζηλωτής ὑπῆρξε τῶν πατρικῶν του παραδόσεων»[30].

8. Βρισκόμαστε ἐκτός Ἐκκλησίας Χριστοῦ;

Ἀποφανθήκατε, ἐπίσης, ὡς φυσικό πρόσωπο ὅτι «βρίσκομαι ἐκτός Ἐκκλησίας».

Ὅμως, οἱ οἰκουμενιστές καί οἱ φιλοοικουμενιστές θέτουν οὐσιαστικῶς ἑαυτούς ἐκτός Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ[31], λόγῳ τῶν ἀλλοιωμένων φρονημάτων τους.

 Βέβαια, τό γεγονός ὅτι ἡ ἀποτείχιση (ἔτσι γράφεται ἡ λέξη, τό «χι» μέ «ι», καί ὄχι με «η», «ἀποτείχηση», ὅπως τήν γράψατε Ἐσεῖς) δέν βγάζει τόν ἀποτειχισμένο ἐκτός Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ εἶναι βασικό ἐκκλησιολογικό ἀξίωμα. Τό οὐσιαστικὸ «ἀποτείχισις» παράγεται ἀπὸ τό ρῆμα «ἀποτειχίζω», τό ὁποῖο σύμφωνα μέ τά Λεξικά καί τό Μέγα Λεξικό τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσας τῶν Liddell – Scott, σημαίνει «ὀχυρώνω, ἀποκλείω διά τείχους, ἐγείρω μεσότοιχον». Ἑπομένως, καί ἡ λέξη «ἀποτείχισις» σημαίνει «ἀποκλεισμός διά τείχους, ὀχύρωσις». Τό δέ τεῖχος, πού ὑψώνει κανείς, γιά νά ἀμυνθεῖ, καλεῖται ἀποτείχισμα. Ἀποτείχισις δέν σημαίνει τό νά βγεῖ κάποιος ἐκτός τοῦ τείχους, ἐν προκειμένῳ τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἐσφαλμένα πιστεύετε. Ὁ ἀποτειχισθείς κληρικός, ἕνεκα τῆς φανερῆς αἱρέσεως τοῦ ἐπισκόπου του, φτιάχνει ἕνα τεῖχος ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, πού τόν χωρίζει ἀπό τόν αἱρετίζοντα ἐπίσκοπο, μέχρι νά ἔρθει Ὀρθόδοξη Σύνοδος, νά καθαιρέσει τόν αἱρετίζοντα ἐπίσκοπο, ἐάν δέν μετανοήσει.

Εἰρήσθω ἐν παρόδῳ ὅτι ἡ διακοπή μνημονεύσεως μετά τήν ἐκκλησιαστική ἀναγνώριση τοῦ Οὐκρανικοῦ μορφώματος καί τήν κοινωνία μαζί του καθίσταται πλέον ὑποχρεωτική.

Τό ποιός εἶναι ἐντός ἤ ἐκτός Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μᾶς τό ἔχουν πεῖ ξεκάθαρα οἱ ἅγιοι πατέρες μας.

Ὁ ἐν ἁγίοις πατήρ ἡμῶν Γρηγόριος Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης ὁ Παλαμᾶς, ὁ ἡσυχαστής, ὁ θεατής τοῦ ἀκτίστου Θείου Φωτός καί κήρυξ τῆς ἀκτίστου Θείας Χάριτος, ὁ ἀντίπαπας καί παπομάστιξ, σέ ἐπιστολή του πρός τόν αἱρετίζοντα τότε Πατριάρχη Ἀντιοχείας Ἰγνάτιο, ὑποστηρικτή τοῦ λατινόφρονα τότε Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἰωάννου Καλέκα, πού ἰσχυριζόταν ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι δική του, γράφει : «Οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τῆς ἀληθείας εἰσί˙ καί οἱ μή τῆς ἀληθείας ὄντες, οὐδέ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας εἰσί»[32]. Δηλαδή, «αὐτοί, πού εἶναι μέ τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, αὐτοί εἶναι μέ τήν ἀλήθεια˙ καί αὐτοί, πού δέν εἶναι μέ τήν ἀλήθεια, δέν εἶναι οὔτε μέ τήν Ἐκκλησία του Χριστοῦ». Οἱ οἰκουμενιστές δέν εἶναι μέ τήν ἀλήθεια, οὔτε μέ τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ ὅσιος καί θεοφόρος πατήρ ἡμῶν Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής λέγει : «Καθολικήν Ἐκκλησίαν, τήν ὀρθήν καί σωτήριον τῆς πίστεως ὁμολογίαν, ὁ Κύριος εἶναι εἰπών, ἐπί τούτῳ καί Πέτρον καλῶς ὁμολογήσαντα ἐμακάρισεν»[33]. Οἱ οἰκουμενιστές καί οἱ φιλοοικουμενιστές δέν κατέχουν τήν ὀρθή καί σωτήρια ὁμολογία, γι’ αὐτό καί εἶναι ἐκτός Ἐκκλησίας Χριστοῦ.

9. Περί τοῦ δεσποτοκρατικοῦ καί μεσαιωνικοῦ νόμου 5383/1932

Βεβαίως καί διάβασα ὅτι Σᾶς ζητοῦσαν δημόσια νά κινήσετε διαδικασία καθαιρέσεώς μου. Ποιοί σᾶς τό ζητοῦσαν; Οἱ γνωστοί καί μή ἐξαιρετέοι Ἀρχιμανδρίτης Ρωμανός Ἀναστασιάδης καί Παναγιώτης Ἀνδριόπουλος. Τόση δύναμη καί ἐπιρροή ἀσκοῦν σ’ Ἐσᾶς αὐτοί οἱ δύο καί ὅσοι κρύβονται ἀπό πίσω τους, πού σπεύσατε ἄμεσα νά ἀπολογηθεῖτε δημόσια γιά μένα; 

Ἐπικαλεῖστε, ἐπίσης, ἐναντίον μου τόν νόμο 5383 τοῦ 1932 «Περί τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Δικαστηρίων καί τῆς πρό αὐτῶν διαδικασίας».

Ὀφείλω, ὅμως, νά ὑπογραμμίσω ὅτι, σύμφωνα μέ τόν ὁμότιμο καθηγητή τῆς Πατρολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ., Αἰδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο Θεόδωρο Ζήση[34], εἶναι παράνομη καί ἀδικαιολόγητη ἡ δικαστική δικαιοδοσία, πού ἐπιβάλλει ὁ ἀνωτέρω ἀντικανονικός, ἀντισυνταγματικός, δεσποτοκρατικός, ἐπισκοποκεντρικός, μεσαιωνικός νόμος.

Κατά τήν γνώμη ἐγκύρων νομικῶν καί θεολόγων, ἀντιβαίνει καί στό Σύνταγμα καί στούς Ἱερούς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, καί, ἀντί νά βελτιώσει τήν ἐκκλησιαστική δικαιοδοσία, κατέστησε τήν ἀπονομή της ἐπισφαλῆ καὶ ἄδικη. Μελετᾶται ἤδη ἀπό καιρό ἡ ἀναθεώρησή του, ἡ ὁποία πρέπει νά γίνει μέ βάση τό φιλάνθρωπο πνεῦμα τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί πρός τήν κατεύθυνση νά μειωθεῖ ἡ δεσποτοκρατία, τό δικονομικό χάσμα μεταξύ Ἐπισκόπων ἀφ᾽ ἑνός, παντοδυνάμων καί πανισχύρων, καί Πρεσβυτέρων καί Διακόνων ἀφ᾽ ἑτέρου, ἀδυνάμων καί δούλων.

Εἶναι δυνατὸν νά ὑπάρχει σύνθεση δικαστηρίου, στήν ὁποία ἕνα μόνο μέλος, ὁ Ἐπίσκοπος, ἔχει ἀποφασιστική ψῆφο, τά δέ ὑπόλοιπα μέλη, ἐπιλεγμένα ἀπό τόν Ἐπίσκοπο, εἶναι ἀνίσχυρα καί ἀνενέργητα, συνήθως δέ καί ἄλαλα, γιά νά μήν δυσαρεστήσουν τόν δεσπότη; Αὐτό συμβαίνει μέ τήν σύνθεση τῶν ἐπισκοπικῶν διαστηρίων γιά Πρεσβυτέρους καί Διακόνους, πού προβλέπει ὁ ἐν λόγῳ νόμος, ἄγνωστη παντελῶς καί ἀδιανόητη στήν Ἱεροκανονική Παράδοση. Εἶναι δυνατόν νά μήν ἐξεγείρεται τό περί δικαίου αἴσθημα, ἀκόμη καί στό πιό ὑπανάπτυκτο σύστημα ἀπονομῆς δικαιοσύνης, ὅταν ὁ κατήγορος εἶναι συγχρόνως καί δικαστής; Κι ὅμως, αὐτό ἰσχύει κατά μοναδική πρωτοτυπία στήν Κρατική Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Δικάζει ἐν ἔτει 2021 μέ βάση ἕναν ἀπαρχαιωμένο νόμο, ἡλικίας 89 ἐτῶν!!! 

Στήν συγκεκριμένη δική μου περίπτωση, Ἐσεῖς, πού μέ κατηγορεῖτε, θέλετε νά μέ δικάσετε ὡς Πρόεδρος τοῦ δικαστηρίου μαζί μέ τούς ἁπλῶς παριστάμενους, χωρίς ψῆφο καί οὐσιαστικά χωρίς λόγο, συνεργάτες Σας. Δέν εἶναι βέβαιο καί ἀναμενόμενο ὁ κατήγορος – δικαστής νά μεροληπτήσει ὑπέρ τῶν δικῶν του θέσεων καί νά ἀδικήσει τόν κατηγορούμενο;

Ἐσεῖς, ἄραγε, θά παραστεκόσασταν σέ ἕνα τέτοιο δικαστήριο ἐναντίον Σας;

Δέν πρόκειται, λοιπόν, νά ἀναγνωρίσω καί νά ἀποδεχθῶ ἕνα τέτοιο ἀντικανονικό καί μεσαιωνικό νόμο καί ἕνα τέτοιο ἐπισκοπικό ἤ συνοδικό δικαστήριο, διότι δέν θά εἶναι δίκαιο καί ἀμερόληπτο δικαστήριο, ἀλλὰ ἐχθρικό καταδικαστήριο.

Ἐπίσης, ὁ ἐν λόγῳ νόμος ἰσχύει ἀποκλειστικά καί μόνο γιά μνημονεύοντες καί ὄχι γιά ἀποτειχισμένους ἱερεῖς, ὅπως ἐγώ.

Εἶναι δυνατόν Ἐσεῖς, πού ἔχετε ἑσφαλμένες θέσεις ὡς πρός τό Οὐκρανικό˙ Ἐσεῖς, πού ἔχετε ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ αἱρετίζοντες οἰκουμενιστές, φιλοοικουμενιστές καί φιλοσχισματικούς Ἱεράρχες˙ Ἐσεῖς, πού εἶστε μνημονεύων˙ Ἐσεῖς, πού παρασταθήκατε χαίρων καί ἀγαλλόμενος κατά τόν ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν Σας καί τῆς δικαιοδοσίας Σας σχηματισμό τῆς τεκτονικῆς ἀλύσεως ὑπό τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου καί ἄλων τινῶν πολιτειακῶν παραγόντων στόν Ο.Λ.Π.[35], Ἐσεῖς, πού ἀποδεχθήκατε τον Καισαροπαπισμό, τό σφράγισμα τῶν Ἱερῶν Ναῶν, τόν ἀποκλεισμό τῶν πιστῶν ἀπ’ αὐτούς καί τήν ἐντός τῶν Ἱερῶν Ναῶν μασκοφορία˙ Ἐσεῖς, πού τεσταριστήκατε καί ἐμβολιαστήκατε κατά τοῦ κορώνα-ἰοῦ καί μάχεστε ὑπέρ τοῦ σέ πειραματικό στάδιο εὐρισκομένου, λίαν ἐπικίνδυνου καί θανατηφόρου ἐμβολίου[36]˙ Ἐσεῖς, πού δεχθήκατε σέ συμπροσευχή τήν ἐθνομηδενίστρια Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελαροπούλου τήν Μεγάλη Παρασκευή στόν Ἐπιτάφιο στήν Ἁγία Τριάδα Πειραιῶς[37], στήν ὁποία εὐχηθήκατε νά ἔχει ὑγεία καί δύναμη «ἐν τῇ ἐνασκήσει τοῦ πολυευθύνου καί ὑπεροχικοῦ Πολιτειακοῦ της λειτουργήματος»˙ Ἐσεῖς, πού ἐντελῶς ἀθεολογήτως καί βλασφήμως ἀνεστήσατε βιαίως τόν Κύριο πρό τοῦ μεσονυκτίου τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα[38], νά θέλετε νά δικάσετε ἐμένα, πού εἶμαι ὀρθοφρονών, ἀποτειχισμένος καί ἀντίθετος σέ ὅλα τά ἀνωτέρω;    

10. Πήξη θυσιαστηρίου

Μέ αἰτιάσθε γιά τό «ἀδίκημα τῆς πήξεως θυσιαστηρίου».

Κατ’ ἀρχήν, κέκτημαι ἀκώλυτη τήν ἱερωσύνη.

Ἐπιπλέον, ἐπειδή γιά κάθε κατηγορία, πού προσάπτεται, θά πρέπει ὁπωσδήποτε νά ὑπάρχουν καί οἱ ἀνάλογες ἀληθεῖς ἀποδείξεις, ἐπιτρέψτε μου νά Σᾶς ρωτήσω :

α) Ἀπό ποῦ συμπεραίνετε ὅτι ὄντως στοιχειοθετεῖται τό ἀνωτέρω ἀδίκημα ἐκ μέρους μου;

β) Μπορεῖτε νά παρουσιάσετε πραγματικές ἀποδείξεις γιά τό ἀνωτέρω;

γ) Γνωρίζετε, ἄν εἶναι ὑπαρκτός ἤ ὄχι ὁ «ναΐσκος», πού φαίνεται στό βίντεο τῶν ἀναθεμάτων;

δ) Ἄν ναί, γνωρίζετε ποῦ βρίσκεται;

ε) Εἶναι στά ὅρια τῆς ἐπαρχίας Σας ἤ κάπου ἀλλοῦ;

στ) Πῶς συμπεραίνετε ὅτι τέλεσα κάποια ἱερουργία;

ζ) Μήπως φαίνεται στό βίντεο ὅτι τέλεσα τήν Θεία Λειτουργία ἤ κάποιο ἄλλο ἱερό Μυστήριο;

η) Ἀπό ποῦ ἀποδεικνύεται ἡ πήξη θυσιαστηρίου ἐκ μέρους μου;

θ) Ποῦ βρίσκεται αὐτό τό θυσιαστήριο;   

ι) Πότε δημιούργησα προστριβές καί ἀναστατώσεις γιά θέματα διοικητικά, οἰκονομικά κ. ἄ.;

ια) Ὑπάρχει κάποιο ἔγγραφο ἤ κάποια καταγγελία γιά δική μου διοικητική ἤ οἰκονομική ἀτασθαλία;

ιβ) Μήπως οἰκοδόμησα δικό μου Ναό;

ιγ) Μήπως ἔκανα δική μου Ἐκκλησία;

ιδ) Μήπως χειροτόνησα κάποιον καί ἔκανα δική μου Σύνοδο;

ιε) Μήπως ἱερούργησα σέ κάποιον Ἱερό Ναό τῆς καθ’ Ὑμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, χωρίς τήν εὐλογία καί τήν ἄδειά Σας;

ιστ) Μήπως καί πότε προχώρησα σέ σχίσμα;

ιζ) Μήπως καί πότε προσχώρησα σέ κάποια σχισματική Παλαιοημερολογίτικη παράταξη;

11. Περί τῆς Ποιμαντορικῆς Σας Ἐγκυκλίου τῆς Ὀρθοδοξίας 2021

Βεβαίως καί ἀνέγνωσα τήν Ποιμαντορική Σας Ἐγκύκλιο γιά τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας 2021[39].

Κατ’ ἀρχήν, ἡ Ἐγκύκλιός Σας, ναί μέν σέ θεωρητικό ἐπίπεδο μόνο εἶναι καλή, ὅμως κρίνεται ἐλλειπής, διότι δέν ἀναφέρεστε καθόλου στό ἀκανθώδες Οὐκρανικό ζήτημα. Πῶς ἄλλωστε νά ἀναφερθεῖτε, ὅταν ἔχετε τίς ἀνωτέρω πεπλανημένες ἀπόψεις περί τοῦ θέματος;  

Ἐπίσης, στό κείμενό Σας αὐτό, πού εἶναι γραμμένο στίς 21-03-2021, ἀποκαλεῖτε τήν Σύναξη τῶν 10 Προκαθημένων μαζί μέ μιά μειοψηφία ἐπισκόπων, ὡς «Σύνοδο» (σέ εἰσαγωγικά) τῆς Κρήτης.

Ὅμως, σέ νεότερο κείμενό Σας γιά τήν Θ΄ Ἁγία καί Οἰκουμενική Σύνοδο στίς 28-03-2021, τήν ἀποκαλεῖτε «ἡ συνελθοῦσα ἐν Κρήτῃ Σύνοδος»[40], χωρίς κἄν εἰσαγωγικά.

Δέν εἶναι, ὅμως, σοβαρότατο ἐκκλησιολογικό σφάλμα νά τήν ἀποκαλεῖτε ἔτσι, καί ὄχι ὅπως εἶναι στήν πραγματικότητα, δηλαδή ληστρική, αἱρετική, οἰκουμενιστική, οὐνιτική καί ἀναθεματισμένη ψευδοσύνοδο; Έγώ τόλμησα, μέ τήν βοήθεια τοῦ Κυρίου, νά τήν ἀναθεματίσω, λέγοντας : «Τῇ ληστρικῇ, αἱρετικῇ καί οἰκουμενιστικῇ ψευδοσυνόδῳ τῆς Κρήτης τοῦ Ἰουνίου 2016, τῇ λεγομένῃ ‘’Ἁγίᾳ καί Μεγάλῃ Συνόδῳ’’, καί τοῖς κακοδόξοις αὐτῆς κειμένοις, ἀνάθεμα»! Ἐσεῖς;  

Μετά ἀπό αὐτά, πῶς μπορεῖτε νά ἰσχυρίζεστε ὅτι «οὐδόλως ἔχετε ἀποστῇ τῶν θέσεών σας»;

Ἀλήθεια, ποιό εἶναι τό σχετικό «κόστος», πού καταβάλλετε, ὅπως γράφετε;

12. Περί τῆς ἀναγνώσεως τῶν ἀναθεμάτων

Ὄντως, δέν ἧμουν παρών τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, γιά νά γνωρίζω ἄν ὄντως ἀναγνώσατε τά ἀναθέματα, ὅπως τό 2012 ἤ ὄχι.

Σᾶς προδίδει, ὅμως, ὁ κ. Παναγιώτης Ἀνδριόπουλος, ὁ ὁποῖος σέ κείμενό του[41] ἰσχυρίζεται ὅτι πάψατε πλέον νά ἐκφωνεῖτε τά ἀναθέματα, κι Ἐσεῖς δέν τόν ἔχετε ἀντικρούσει μέχρι σήμερα.

Ἀλλά, ἔστω ὅτι τά ἐκφωνήσατε. Γιατί δέν τραβήξατε βίντεο, ὅπως τό 2012, καί δέν τό ἀνεβάσατε στό youtube νά πάρει δημοσιότητα; Οὔτε κἄν τό ἀνακοινωθέν Σας[42] περί αὐτῆς τῆς ἡμέρας δέν ἀναφέρει τίποτα συγκεκριμένο καί ἀναλυτικό γιά τά ἐνδεχομένως ἐκφωνηθέντα ἀπό Ἐσᾶς ἀναθέματα.

13. Υἱοθέτηση τῆς κακοδόξου θεωρίας περί τῶν Ἑβραίων καί τῶν Παπικῶν ὡς «ἀδελφῶν»

Στό κείμενό Σας μέ τίτλο «Διευκρινίσεις περί τῆς ὥρας τῆς Ἀναστάσεως»[43], ἐκτός τοῦ ὅτι στηρίξατε καί ἐφαρμόσατε τήν καινοτόμα, βλάσφημη καί ἀθεολόγητη[44] ἀπόφαση τῆς Δ.Ι.Σ. γιά τήν τέλεση τῆς Ἀναστάσεως πρό τοῦ μεσονυκτίου τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, δηλαδή στίς 9 μ.μ. τοῦ Ἁγίου καί Μεγάλου Σαββάτου, Ἐσεῖς, ὁ «ἀντιπαπικός» καί «ἀντισιωνιστής» Ἱεράρχης, ὀνομάζετε τόσο τούς Ἑβραίους ὅσο καί τούς Παπικούς ἀδελφούς Σας. Γράφετε συγκεκριμένα :  «…Ἐφέτος ὑφίσταται μία ἰδιαιτερότης, διότι συμπίπτει κατά τό μέγα Σάββατο νά ἑορτάζεται ὑπό τῶν Ἑβραίων ἀδελφῶν μας τό λεγόμενο Νομικό Φάσκα (Μ. Εὐχολόγιον ἐκδ. Ἀποστολικῆς Διακονίας σελ. 684), γεγονός πού παραθεωροῦν πλήρως οἱ Ρωμαιοκαθολικοί ἀδελφοί μας…».

Οἱ Ἑβραῖοι καί οἱ Παπικοί (καί ὄχι «Ρωμαιοκαθολικοί», ὅπως κάκιστα τους ὀνομάζετε) δέν εἶναι ἀδελφοί τῶν Ὀρθοδόξων. Ὁ ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἐπισημαίνει καί ὑπογραμμίζει ὅτι δέν μποροῦμε, ἀπαγορεύεται ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι νά ἀποκαλοῦμε τούς ἀπίστους καί τούς αἱρετικούς «ἀδελφούς», ἐπειδή δέν ἔχουν ἀναγεννηθεῖ πνευματικῶς ἀπό τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό διά τοῦ Ὀρθοδόξου Ἁγίου Βαπτίσματος[45]. Πῶς Ἐσεῖς τούς ἀποκαλεῖτε ἀδελφούς; Αὐτό ἐννοεῖτε, ὅταν ἰσχυρίζεστε ὅτι οὐδόλως ἔχετε ἀποστεῖ τῶν θέσεών Σας; Νά περιμένουμε ἄραγε νά τούς ὀνομάσετε καί «ἀδελφές ἐκκλησίες»;  

14. Περί ἀτεκνίας

Γράφετε : «Δέν βλέπω νά σέ προβληματίζει ἡ θεοσημία στήν ζωή σου τοῦ ὀνείδους τῆς ἀτεκνίας σου».

Κατ’ ἀρχήν, νά Σᾶς ὑπενθυμίσω τό αὐτονόητο. Ὅτι δηλαδή ἡ ἀτεκνία μόνο στήν ἐποχή τῆς νηπιακῆς πνευματικῆς καταστάσεως τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης θεωροῦνταν ὄνειδος καί θεοσημία γιά δύο λόγους. Πρῶτον, διότι τότε ἡ πολυτεκνία θεωροῦνταν εὐλογία Θεοῦ, καί δεύτερον, διότι τά ἀνδρόγυνα ἀνέμεναν μήπως ἀπό τήν δική τους οἰκογένεια γεννηθεῖ ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας, ὁ Χριστός.

Στήν ἐποχή τῆς Νέας Χάριτος, τοῦ Εὐαγγελίου, τῆς Καινῆς Διαθήκης τά πράγματα ἔχουν ἀλλάξει καί πνευματικοποιηθεῖ. Προηγεῖται ἡ παρθενία και ἔπεται ὁ ἐν Χριστῷ γάμος. Ἡ ἀτεκνία δέν θεωρεῖται πλέον ὄνειδος καί θεοσημία. Πρώτιστος σκοπός τοῦ ἐν Χριστῷ γάμου εἶναι ὁ ἐξαγιασμός, ἡ κατά Χάριν θέωση καί ἡ ἀγάπη μεταξύ τοῦ ἀνδρογύνου. Ἡ παιδοποιΐα εἶναι δευτερεύων καί ὄχι ἀπαραίτητος σκοπός τοῦ γάμου. Δηλαδή, κατ’ Ἐσᾶς ὅσα παντρεμένα ζευγάρια πράττουν τό ἀνθρωπίνως δυνατόν γιά παιδοποιΐα, ἀλλά παραμένουν ἄτεκνα, σύμφωνα μέ τίς ἀνεξιχνίαστες βουλές τοῦ Κυρίου, αὐτό τί σημαίνει; Ὅτι χάθηκαν καί δέν ἔχουν ἐλπίδα σωτηρίας, ὅτι πρέπει νά ντρέπονται καί νά τό θεωροῦν θεοσημία; Ἄπαγε! Εἶναι νά ἀπορεῖ καί νά ἐξίσταται κανείς μέ τήν ποιμαντική Σας ἔναντι τῶν ἀτέκνων!

Μήν συνδέετε, λοιπόν, τά ἀσύνδετα καί προσέξτε μήπως ἐμεῖς οἱ ἔγγαμοι, παρά τήν ἀναξιότητα καί τήν ἀμαρτωλότητά μας, μᾶς κάνει τήν Χάρι ὁ Κύριος καί μᾶς εἰσαγάγει στόν Παράδεισο καί τήν Ἐπουράνια Βασιλεία Του, κι Ἐσεῖς οἱ ἄγαμοι μείνετε ἔξω τοῦ Νυμφῶνος καί πολιτογραφηθεῖτε στό ἀντίπαλο στρατόπεδο.

Τέλος, ὑποβληθεῖτε στόν κόπο νά ἐντοπίσετε τήν θεοσημία καί τό ὄνειδος σέ δικές Σας ἐνέργειες, πού κατασκανδαλίζουν τούς νοῦν Κυρίου ἔχοντας.  

15. Περί τῆς συμπεριφορᾶς μου

Ἀναφέρετε ὅτι «ἀνεχθήκατε τίς κατά καιρούς συμπεριφορές μου, ὅπως ὁ διαπληκτισμός μου μέ τόν π. Παῦλο καί ἡ ἀποχώρηση μου ἀπό τό Γραφεῖο ἐπί τῶν αἱρέσεων χωρίς καμμία κανονική ἐπίπτωση». Ἄς ἀναμοχλεύσω, ὅμως, στήν μνήμη Σας τήν ἀλήθεια περί τῶν τότε πραγμάτων καί τῶν γεγονότων, τά ὁποία προφανῶς λησμονήσατε.

Ἐσεῖς ἀναθέτατε στόν Ἀρχιμ. Παῦλο Δημητρακόπουλο, ὡς τόν ὑπεύθυνο τοῦ Γραφείου ἐπί τῶν αἱρέσεων καί τῶν παραθρησκειῶν, τήν συγγραφή διαφόρων ἀντιαιρετικῶν κειμένων. Λόγῳ φόρτου ἐργασίας, ὁ π. Παῦλος μοῦ ἀνέθετε τήν συγγραφή ἀρκετῶν κειμένων ἀπό αὐτά, πού Ἐσεῖς τοῦ ἀναθέτατε. Μετά χαρᾶς, ἀλλά καί κόπου συνέγραφα αὐτά τά κείμενα, τά ὁποία παρέδιδα στόν π. Παῦλο. Ἐκεῖνος τά ἤλεγχε, ἔπειτα τά ἔδινε σ’ Ἐσᾶς γιά τόν τελικό ἔλεγχο καί μέ τήν εὐλογία Σας δημοσιεύονταν τά κείμενα στό διαδίκτυο ἐν ὀνόματι τοῦ Γραφείου.

Μετά τήν παρέλευση ἱκανοῦ καιροῦ, διεπίστωσα ὅτι ὁ π. Παῦλος, ὄχι μόνο ἤλεγχε, ἀλλά παρήλλασσε καί παραποιοῦσε τά συγγραφέντα κείμενά μου, προσθέττοντας και ἀφαιρῶντας κατά τό δοκοῦν, χωρίς προηγούμενη συνεννόηση, μέ ἀποτέλεσμα νά γίνονται ἀγνώριστα.

Φυσικό ἑπόμενο ἦταν νά θέσω τό θέμα στόν π. Παῦλο μέ εὐγενικό, διακριτικό καί ταπεινό τρόπο, παρακαλῶντας τον γιά τά δέοντα.

Ἡ ἀπάντηση, πού εἰσέπραξα, ἦταν ἀλαζονική καί ἀπολυταρχική. «Ἐγώ εἶμαι ὁ ὑπεύθυνος τοῦ Γραφείου καί θά κάνεις ὅ,τι πῶ ἐγῶ»!

Τότε τοῦ ἀπήντησα ὅτι ἀπό τοῦδε καί εἰς τό ἐξῆς δέν ἐπιθυμῶ νά τοῦ δίνω τά συγγραφέντα κείμενά μου πρός ἔλεγχο, ἀλλά θά τά δίδω κατ’εὐθείαν σ’ Ἐσᾶς πρός ἔλεγχο καί εὐλογία δημοσιεύσεως.

Ὁ π. Παῦλος μέ νεύρα καί ἐντονότατη φωνή μοῦ εἶπε ὅτι αὐτό δέν μπορεῖ νά γίνει καί ὅτι ὑποχρεούμαι νά τοῦ δίνω τά κείμενα. Ἐπίσης, μοῦ ἀπηγόρευσε νά ἀνεβαίνω στό Γραφεῖο Σας, γιά νά Σᾶς συναντήσω καί γενικῶς νά ἔρχομαι σέ ἐπικοινωνία μαζί Σας.

Ἐγώ, βεβαίως, αὐτά δέν τά ἔκανα ἀποδεκτά.

Ἐκεῖνο τό διάστημα συνυπηρετοῦσαμε μέ τόν π. Παῦλο στόν Ἱ. Ν. Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης Νέου Φαλήρου.

Τήν δεύτερη μέρα τῶν Χριστουγέννων ἧμουν ἐφημέριος καί φυσικά τό πρωΐ θά τελοῦσα τήν ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου καί τήν Θεία Λειτουργία, τήν ὁποία ἄρχισα 15΄ νωρίτερα, δηλαδή στίς 06:45 π.μ., γιά νά μπορῶ νά τελειώσω κατά τίς 09:00 π.μ., ὅπως ἦταν τό πρόγραμμα.

Ὁ π. Παῦλος δέν μέ εἶχε ἐνημερώσει ὅτι θά ἐρχόταν νά συλλειτουργήσουμε. Στίς 06:55 π.μ. ἦμουν ἐνώπιον τῆς εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ στό τέμπλο καί διάβαζα τίς εὐχές τοῦ Ὄρθρου. Τήν ἴδια ὥρα εἴδα τόν π. Παῦλο νά μπαίνει στό ἱερό Βῆμα. Ὅταν τελείωσα τίς εὐχές, μπῆκα κι ἐγώ στό ἱερό Βῆμα. Τόν καλημέρισα, τόν καλωσόρισα καί τοῦ ἐξέφρασα τήν ἔκπληξή μου γιά τήν παρουσία του, χωρίς προηγούμενη ἐνημέρωσή μου.

Τότε ἐκεῖνος ἄρχισε νά μέ παρατηρεῖ καί νά μέ φωνάζει ἀπρεπῶς, ἐπειδή ἄρχισα τήν ἀκολουθία 15΄ νωρίτερα, καί μέ κατηγοροῦσε γιά ἀνυπακοή, βγαίνοντας ἐκτός ἑαυτοῦ!

Προσπάθησα νά τόν καθησυχάσω, ἀλλ’ εἰς μάτην. Τελικά, ἔδωσα τόπο στήν ὀργή καί συλλειτούργησα μέ τόν π. Παῦλο.

Τό γεγονός αὐτό ἦταν ἡ σταγόνα, πού ξεχείλισε τό ποτήρι τῆς ἀγανακτήσεώς μου γιά τήν ἀπρεπῆ συμπεριφορά του ἐναντίον μου.

Γι’ αὐτό καί τήν ἑπομένη Σᾶς συνήντησα στό Γραφεῖο Σας καί Σᾶς ἐξέθεσα τά γενόμενα. Ἐσεῖς μοῦ δείξατε τήν γραπτή ἀναφορά, πού ἤδη εἶχε καταθέσει ἐναντίον μου ὁ π. Παῦλος. Τότε Σᾶς τόνισα ὅτι δέν ἐπιθυμῶ πλέον καμμία σχέση μέ τόν ἐν λόγῳ κληρικό καί Σᾶς παρεκάλεσα νά μέ τοποθετήσετε σέ ἄλλο Ἱερό Ναό τῆς Μητροπόλεως, ὅπερ καί ἐγένετο, τοποθετῶντας με στόν ἰδρυματικό Ἰερό Ναό Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόμου Χατζηκυριακείου Ὀρφανοτροφείου.

Σᾶς ὑπενθυμίζω, ἀκόμη, ὅτι, ὄχι μετά ἀπό πολύ καιρό, μέ καλέσατε στό Γραφείο Σας, ἐπί τῇ παρουσίᾳ τήν δική Σας, τοῦ Πρωτοσυγκέλου π. Νήφωνος Καπογιάννη καί τοῦ π. Παύλου, γιά νά διευθετηθεῖ τό πρόβλημα, πού προέκυψε μεταξύ τοῦ π. Παύλου καί ἐμοῦ.

Στήν συνάντηση αὐτή τόν λόγο δώσατε πρώτα στόν π. Παῦλο, ὁ ὁποῖος μέ ψεύδη καί παραποίηση γεγονότων μέ κατηγόρησε γιά ἀνυπακοή τόσο στόν ἴδιο, ὅσο καί στήν ἱεραρχία τῆς Μητροπόλεως.

Ἔπειτα δώσατε τόν λόγο καί σ’ἐμένα, κι ἐγώ ἀντέκρουσα τά λεγόμενα τοῦ π. Παύλου, ὁ ὁποῖος σωρηδόν καί συνεχῶς μέ διέκοπτε, μή ἀφήνοντάς με νά ὁλοκληρώσω τίς σκέψεις μου.

Τόσο μεγάλη ἦταν ἡ ἐμπάθεια τοῦ π. Παύλου ἐναντίον μου, πού ἡναγκάσθην ἐνώπιόν Σας νά προειδοποιήσω ὅτι, ἄν μέ ξαναδιακόψει, θά ἀποχωρήσω ἀπό τό Γραφεῖο. Ὁ τελευταῖος, δυστυχῶς, δέν ἐσωφρονίσθη καί μέ ξαναδιέκοψε, μέ ἀποτέλεσμα τήν ἀποχώρησή μου, ἀφοῦ πρώτα ζήτησα τήν ἐπιείκια καί τήν εὐλογία Σας. Τήν τελευταῖα, ὅμως, στιγμή Ἐσεῖς μέ παρεκαλέσατε κι ἔτσι ἐπέστρεψα στό Γραφεῖο Σας.

Στην προσπάθειά μας, λοιπόν, προς ἐξεύρεση λύσεως, Σᾶς κατέθεσα τήν κατωτέρω πρόταση : Ἐγώ δέν ἐπιθυμῶ καμμία συνεργασία μέ τόν ἐν λόγῳ κληρικό, π. Παῦλο. Οἱ ἡμέρες προσελεύσεώς μας στό Γραφεῖο ἐπί τῶν αἱρέσεων νά εἶναι διαφορετικές. Δευτέρα καί Πέμπτη, ὡς εἴθισται, γιά τόν π. Παῦλο. Τρίτη, Τετάρτη καί Παρασκευή γιά ’μένα. Ἔτσι, τό Γραφεῖο θά παρέμενε ἀνοικτό καθ’ὅλη τήν ἑβδομάδα καί ὄχι μόνο δύο μέρες, Δευτέρα καί Πέμπτη, ὅπως ἦταν πρίν. Ἐσεῖς ὁ ἴδιος θά μᾶς ἀναθέτατε στόν καθένα ξεχωριστά τήν συγγραφή ξεχωριστῶν κειμένων. Τοιουτοτρόπως θά εἴχαμε παραγωγή περισσοτέρων κειμένων. Ἐγώ θά ἔδινα τά συγγραφέντα κείμενά μου πρός ἔλεγχο μόνον σ’Ἐσᾶς καί ὄχι στόν π. Παῦλο, καί μέ τήν εὐλογία Σας θά δημοσιεύονταν στό διαδίκτυο ἐν ὀνόματι τοῦ Γραφείου.

Ἐσεῖς ὁ ἴδιος, λοιπόν, ἀποδεχθήκατε ἐνώπιον ὅλων τήν πρότασή μου κι ἔτσι ἔληξε ἡ συνάντηση αὐτή.

Γιά περίπου ἕνα μῆνα ἐφαρμοζόνταν τά ἀνωτέρω. Κατά τήν διάρκεια τοῦ μηνός, ὁ π. Παῦλος ἔπαιρνε συνεχῶς τηλέφωνο στό Γραφεῖο τίς ἡμέρες, πού ἔπρεπε νά εἶμαι ἐκεῖ, γιά νά διαπιστώσει, ἄν ὄντως εἶμαι ἐκεῖ, καί ζητοῦσε λεπτομερῆ ἀναφορά τοῦ τί ἔχει γίνει.

Κάποια φορά εἴχαμε κανονίσει νά ἔρθει τό Προεδρεῖο τῆς «Συνάξεως Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Μοναχῶν» στά Γραφεία τῆς Μητροπόλεως, γιά νά Σᾶς συναντήσει καί νά ἀνταλλάξετε ἀπόψεις περί τῶν συγχρόνων ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων.

Τήν προηγούμενη ἡμέρα μοῦ τηλεφώνησε ὁ π. Παῦλος στό Γραφεῖο, πού βρισκόμουν, καί μοῦ ἀνακοίνωσε ὅτι Ἐσεῖς δέν ἐπιθυμεῖτε τήν παρουσία μου στήν αὐριανή συνάντηση.

Μετά τό τηλεφώνημα, Σᾶς συνήντησα στό Γραφεῖο Σας, γιά νά Σᾶς παραδώσω ἕνα κείμενο, πού μοῦ εἴχατε ἀναθέσει, κι ἐκεῖ Σᾶς ρώτησα ἄν πράγματι δέν ἐπιθυμεῖτε τήν παρουσία μου στήν αὐριανή συνάντηση. Ἐσεῖς εἴπατε ὅτι βεβαίως θέλετε νά εἶμαι παρών, ὅπως καί σέ ὅλες τίς προηγούμενες φορές. Τότε, Σᾶς ἀνέφερα τό τηλεφώνημα καί τά λεγόμενα τοῦ π. Παύλου, κι Ἐσεῖς μείνατε ἔκπληκτος καί ἄφωνος, ἀποδεικνύοντας τό ψεῦδος τοῦ ἀνδρός. Τελικῶς, δέν παρέστην σ’ ἐκείνη τήν συνάντηση, γιά νά μήν ὀξύνω τά πνεύματα.

Δέν πέρασε πολύς καιρός καί ὁ Πρωτοσύγκελλος π. Νήφων μέ κάλεσε στό Γραφεῖο του καί μοῦ ἔθεσε τό δίλλημα ἤ νά συνεργαστῶ μέ τόν π. Παῦλο, ὅπως παλαιά, ἤ νά ἀποχωρήσω ἀπό τό Γραφεῖο ἐπί τῶν αἱρέσεων. Βεβαίως, ἐπέλεξα τό τελευταῖο.

Ἔπειτα Σᾶς συνήντησα στήν Γραμματεία, πῆρα τήν εὐχή Σας καί ἔθεσα τόν ἑαυτό μου στήν διάθεσή Σας γιά ὁποιαδήποτε μελλοντική συγγραφή κειμένων, παρά τήν ἀποχώρησή μου ἀπό τό Γραφεῖο. Ἔτσι, ἡ συνεργασία μας συνεχίστηκε ἀπρόσκοπτα καί τά ἑπόμενα χρόνια ἕως τά μέσα τοῦ 2019.

Μετά τά ἀνωτέρω, ὁ ἔχων σώας τάς φρένας συνειδητοποιεῖ ξεκάθαρα ποιός θά ἔπρεπε νά ἐνέχεται γιά ἀπρεπεῖς συμπεριφορές καί σέ ποιόν θά ἔπρεπε νά ὑπάρχουν κανονικές ἐπιπτώσεις.

Σεβασμιώτατε,

Μετά τήν παράθεση τῶν ἀνωτέρω, εὐθέως Σᾶς καλῶ – ἄν θέλετε πράγματι, ὄχι μόνο νά φαίνεστε, ἀλλά καί νά λογίζεστε ἔργῳ καί λόγῳ ὡς Ὀρθόδοξος Ἱεράρχης τοῦ Χριστοῦ – τάχιστα καί προσωπικά :

α) Νά ἀποδοκιμάσετε καί διαψεύσετε ἐγγράφως καί δημοσίως τίς ἀνωτέρω ἀντορθόδοξες δηλώσεις καί ἐνέργειές Σας,

β) Νά διακόψετε κάθε ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ οἰκουμενιστές καί φιλοσχισματικούς Ἐπισκόπους καί μέ ὄσους κοινωνοῦν μέ αὐτούς,

γ) Νά προβεῖτε σέ διακοπή μνημονεύσεως τῆς «Ἱερᾶς Συνόδου» καί νά σταματήσετε νά τήν παρουσιάζετε ὡς ὀρθοτομοῦσα,

δ) Νά καταδικάσετε ἐκ νέου δημοσίως – ἐγγράφως καί προφορικῶς – τόν Οἰκουμενισμό, τήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης καί τό Οὐκρανικό ψευδοαυτοκέφαλο,

ε) Νά κηρύξετε τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο ὡς τόν μέγιστο αἱρετικό ὅλων τῶν ἐποχῶν καί ὡς μέγιστο οἰκουμενιστή,

στ) Νά ἀποδιώξετε ἀπό τήν Ἱ. Μητρόπολη Πειραιῶς τούς οἰκουμενιστικοῦ φρονήματος Μητροπολίτες Προικοννήσου Ἰωσήφ καί Πτολεμαΐδος Ἐμμανουήλ καί ἄλλους παρομοίους κληρικούς, καί

ζ) Νά ἐπαναφέρετε τόν ραδιοφωνικό σταθμό καί τό περιοδικό «Πειραϊκή Ἐκκλησία» στήν προτέρα τους αἴγλη.

Μόνο ἔτσι θά καταφέρετε νά ἐπαναποκτήσετε τό παλαιό ἀπωλεσθέν κῦρος Σας στίς κατασκανδαλισθεῖσες ἀπό Σᾶς ὀρθόδοξες συνειδήσεις καί νά διασκεδάσετε τίς κάκιστες ἐντυπώσεις, πού τελευταίως ἔχουν σχηματιστεῖ ἐναντίον Σας.

Σεβασμιώτατε,

Ὅπως, λοιπόν, ἀντιλαμβάνεστε, μεταξύ Ὑμῶν καί ἐμοῦ «χάσμα μέγα ἐστήρικται»[46].

Εὔχομαι καί προσεύχομαι νά κατανοήσετε τήν θλιβερότατη καί τραγικότατη ἐκκλησιολογική Σας κατάσταση, νά μετανοήσετε καί νά ἀνανήψετε.

Ἐπί τοῦτοις, διατελῶ,

Μέ τιμή καί σεβασμό στήν Ἀρχιερωσύνη τοῦ Χριστοῦ, πού φέρετε, καί στό πρόσωπό Σας

Πρωτοπρεσβύτερος Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Θεολόγος – Master Θεολογίας

ἐλάχιστος ἐν ἱερεῦσι

[1] https://sotiriosnavs.com/το-χρονικο-τησ-ακουσιασ-απολυσησ-μου-α/

[2] https://sotiriosnavs.com/η-πραγματικη-αυτονομηση-και-αποστασι/

[3] Ἑβρ. 13, 17.

[4] Ἑβρ. 13, 7.

[5] ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ, ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ, «Ὑπακοή˙ διακριτική ἤ ἀδιάκριτη»; ἐν περιοδικῷ Θεοδρομία Ζ4 (Ὀκτώβριος-Δεκέμβριος 2005) 509-510.

[6] Ἐξήγησις τῆς κινήσεως, γενομένης μεταξὺ τοῦ κυροῦ ἀββᾶ Μαξίμου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ καὶ τῶν ἀρχόντων ἐπὶ σεκρέτου 12, PG 90, 116A– 121C.

[7] Σχ. βλ. ἡμέτερον κείμενο μέ τίτλο : «Τό Οὐκρανικό εἶναι θέμα μόνο διοικητικῆς φύσεως»; 04-11-2019, https://sotiriosnavs.com/το-ουκρανικο-ειναι-θεμα-μονο-διοικητι/

[8] ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΗΣ, Ἐπιστολή πρός ὅλα τά μέλη τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ θέμα : «Σχετικά μέ τήν θεσμική νομιμοποίηση τῆς Σχισματικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας», 08-09-2019, https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/31424-epistoli-kathigiti-tseleggidi-pros-tous-mitropolites-gia-to-oukraniko

[9] Ρ/καθολικός καί Οὐνίτης τέλεσαν τρισάγιο σέ Ἱεράρχη τῆς ΑΕΟ, 28-03-2021, https://www.romfea.gr/ekklisies-ts/ekklisia-tis-oukranias/42682-r-katholikos-kai-ounitis-telesan-trisagio-se-ierarxi-tis-aeo

[10] Κληρικός τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας διαψεύδει τήν ὕπαρξη κανονικῶν χειροτονιῶν, 31-03-2021, https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/42726-klirikos-tis-aftokefalou-ekklisias-tis-oukranias-diapseydei-tin-yparksi-kanonikon-xeirotonion

[11] Ἀπάντηση Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη στόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀλβανίας, 20-02-2019, https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/27436-apantisi-oikoumenikou-patriarxi-ston-arxiepiskopo-albanias

[12] KL. SCHATZ, Τό Πρωτεῖο τοῦ Πάπα, μεταφρ. Μ. Ροῦσσος-Μηλιδῶνης, Ροές, 2005, σσ. 132-133, 264.

[13] ΑΡΧΙΜ. ΒΑΣ. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ : «Καί ὡς πρῶτος, τουτέστιν ὡς ἀνωτάτη ἐξουσία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας [σημ. συντ.: το «πρῶτος» ἑρμηνεύεται ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ ὡς «ἀνωτάτη ἐξουσία»!!!] … Καί διατάξεις νά ὑπῆρχαν, πού νά ἀπαγόρευαν ρητά στόν Οἰκουμενικό μας Πατριάρχη τήν ἐπέμβασή του στό θέμα τῆς Οὐκρανίας, θά ἔπρεπε νά καταργηθοῦν!  Γιατί,  ὅ,τι δέν συμβάλλει στήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, καί στή σωτηρία τοῦ λαοῦ, δέν ἔχει λόγο ὑπάρξεως μέσα στήν Ἐκκλησία», ἐν Περί Οὐκρανίας…, https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/26340-peri-oukranias

[14] ΑΝ. ΒΑΒΟΥΣΚΟΣ, «Τελοῦν ὑπὸ ἔγκριση οἱ Πράξεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου περὶ παραχωρήσεως αὐτοκεφάλου καθεστῶτος»; https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/26477-teloun-upo-egkrisi-oi-prajeis-tis-ieras-sunodou-tou-oikoumenikou-patriarxeiou-peri-paraxoriseos-autokefalou-kathestotos

[15] ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, Μικρὴ συμβολὴ στὸ διάλογο γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ «Αὐτοκέφαλο», ΜΕΡΟΣ Β΄, 04-02-2019, https://mospat.ru/gr/2019/03/15/news171593/, Οὐκρανικό Αὐτοκέφαλο. Συμβολή στόν διάλογο, ἐκδ. Τό Παλίμψηστον, Θεσ/κη 2019, σσ. 97-101.

[16] https://katanixi.gr/poikila/peri-sygkoinonias-me-filoschismatiko/

[17] ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ, Δογματική τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, ἐκδ. Παπαδημητρίου, Ἀθῆναι 1956, σσ. 302 (ὑποσημείωση 1) 305.

[18] Ἀπό τά Πρακτικά τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, Πρᾶξις Δ΄, ACO 2,1,3,105.109.110

[19] «Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πειραιῶς ἀπαντᾷ σέ ἐπικρίσεις» (9 Ιανουαρίου 2020) http://www.impenimerosi.gr/index.php/menu-anakoinothenta-sevasmiotatou/item/808-i-iera-mitropolis-peiraios-apanta-se-epikriseis

[20] ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ (Μητρ. Τυρολόης καί Σερεντίου), Μαθήματα Κανονικοῦ Δικαίου, ἐκδ. Ἀφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 1993, σσ. 26, 28.

[21]ΠΕΙΡΑΙΑΣ : Λαμπρός ὁ ἑορτασμός τοῦ Πολιούχου Ἁγίου Σπυρίδωνος, 12-12-2019, https://www.vimaorthodoxias.gr/mitropoleis/peiraias-labros-o-eortasmos-tou-poliouchou-agiou-spyridonos/

[22]Ὁ μητροπολίτης Λαγκαδᾶ συλλειτούργησε μέ τόν Ἐπιφάνιο – Ἡ Ἱεραρχία τί λέει; 29-07-2019, https://www.vimaorthodoxias.gr/nea/o-mitropolitis-lagkada-sylleitourgise-me-ton-epifanio-i-ierarchia-ti-leei/

[23] Ὁ Μητροπολίτης Κιέβου Ἐπιφάνιος μνημονεύθηκε στήν Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς, 06-01-2021, https://www.youtube.com/watch?v=2jwHX2kPbwo

[24] ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Πηδάλιον, ἐκδ. Β. Ρηγόπουλος, Θεσ/κη 2003, σσ. 407-408.

[25] ΜΕΤΟΙΚΟΣ, Ἡ ἀπολογία τοῦ ἐπισκόπου Πειραιῶς Σεραφείμ, 18-12-2019, https://katanixi.gr/oikoymenismos/i-apologia-toy-episkopoy-peiraios-ser/

[26] https://imp.gr/ ὁ-μητροπολίτης-πειραιῶς-εὐχαριστε

[27] ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Πηδάλιον, ἔκδ. Β. Ρηγόπουλος, Θεσσαλονίκη 2003, σ. 408.

[28] Ἔξ. 20, 5.

[29] Ἀπολυτίκιον Ὁσίου καί Θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Ἀντωνίου, Καθηγητοῦ τῆς ἐρήμου (17 Ἰανουαρίου).

[30] Γαλ. 1, 14.

[31] ΣΥΑΝΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ, Ὁμολογία πίστεως κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, Ἀπρίλιος 2009, https://www.impantokratoros.gr/B742476A.el.aspx

[32] ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ, Ἀναίρεσις γράμματος Ἰγνατίου Ἀντιοχείας 3, Π. Χρηστου, Γρηγορίου Παλαμᾶ Συγγράμματα, τόμ. Β´, Θεσσαλονίκη 1966, σ. 624.

[33] Εἰς τόν βίον καί τήν ἄθλησιν τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν καί ὁμολογητοῦ Μαξίμου 24, PG 90, 93.

[34] ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ, «Ἀπάντηση στά δικαστικά ἔγγραφα τῆς Μητροπόλεως», 14-03-2017, ἐν Μετά τήν «σύνοδο» τῆς Κρήτης. Ἡ διακοπή μνημοσύνου καί ἡ δικαστική μου δίωξη, ἐκδ. «Φίλη Ὀρθοδοξία» 16, Θεσσαλονίκη, Ἀπρίλιος 2017, σσ. 189-196. 

[35] Σχ. βλ. ἡμέτερο κείμενο «Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος συμμετεῖχε σέ σχηματισμό ἀλύσεως, πού παραπέμπει σέ τεκτονικό τέλεσμα», 30-04-2020, https://sotiriosnavs.com/ο-αρχιεπισκοποσ-αθηνων-και-πασησ-ελλα/

[36] Πειραιῶς Σεραφείμ : «Ὁ ἐμβολιασμός εἶναι ἕνα ἀπόλυτο μέσο ἀποφυγῆς τῆς πανδημίας», 17-04-2021, https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/43016-peiraios-serafeim-o-emvoliasmos-einai-ena-apolyto-meso-apofygis-tis-pandimias

[37] Παρουσίᾳ τῆς Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἐπιταφίου Θρήνου στήν Ἱ. Μητρόπολη Πειραιῶς, 30-04-2021, https://imp.gr/παρουσία-της-προέδρου-της-ελληνικής-δ/

[38] Ἡ Παννυχίδα τῆς Ἀναστάσεως στόν Καθεδρικό Ἱερό Ναό Ἁγίας Τριάδος Πειραιῶς, Πάσχα 2021, https://imp.gr/η-παννυχίδα-της-αναστάσεως-στον-καθεδ/, https://www.youtube.com/watch?v=Xr3pCV79xJI&t=189s

[39] https://imp.gr/ποιμαντορική-εγκύκλιος-σεβ-μητροπολ-2/

[40] https://imp.gr/πανηγυρικά-τίμησε-η-ιερά-μητρόπολη-πε/

[41] ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ, Τά ‘’ἀναθέματα’’ 2021… μέ ἄρωμα Πειραιῶς Σεραφείμ, 24-03-2021, http://fanarion.blogspot.com/2021/03/2021_24.html#more. Γράφει : «Ὁ μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ, ὁ πρῶτος διδάξας τά ἀναθέματα (2012), μπορεῖ νά μή τά ἐκφωνεῖ πιά ὁ ἴδιος – προφανῶς γιά λόγους τακτικισμοῦ – …».

[42] Ὁ ἑορτασμός τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας στόν Πειραιά, 21-03-2021, https://arxon.gr/2021/03/o-eortasmos-tis-kyriakis-tis-orthodoxias-ston-peiraia/

[43] ΣΕΒ. ΜΗΤΡ.ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Διευκρινίσεις περί τῆς ὥρας τῆς Ἀναστάσεως, 25-04-2021 https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/43169-peiraios-serafeim-diefkriniseis-peri-tis-oras-tis-anastaseos

[44] ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ, Ὁ ἑορτασμός τῆς Ἀνάστασης πρίν ἀπό τό Μεσονύκτιο βλάσφημος και ἀθεολόγητος, 29-04-2021, https://katanixi.gr/synergates/p-theodoros-zisis/o-eortasmos-tis-anastasis-prin-apo-to-mesonyktio-vlasfimos-kai-atheologitos/ και ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, Καὶ ἀναστάντα τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς κυβερνητικὰς ἐντολὰς!, 27-04-2021, http://aktines.blogspot.com/2021/04/blog-post_411.html 

[45] ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Ἑρμηνεία εἰς τάς ἑπτά καθολικάς ἐπιστολάς τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Ἰακώβου, Πέτρου, Ἰωάννου καί  Ἰούδα, ἐκδ. Ὀρθόδοξος Κυψέλη,Θεσσαλονίκη 1986, σσ. 600-601.

[46] Λουκ. 16, 26.