Ο ΟΣΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ»

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

01-02-2016

Ὁ σύγχρονος ἅγιος τῆς Ἁγιοσαββιτικῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καθηγητής τῆς Δογματικῆς καί Οἰκουμενικός Διδάσκαλος, Ὅσιος καί Θεοφόρος Πατήρ ἡμῶν Ἰουστῖνος Πόποβιτς, τό 1971 ὑπέβαλλε μία ἔκθεση σχετικά μέ τό θέμα τῆς «Πανορθοδόξου Συνόδου» πρός τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς ἐν Σερβίᾳ Ἐκκλησίας[1], στήν ὁποία, μεταξύ ἄλλων, ἀναφέρει :

«Ἐάν τά σύγχρονα προβλήματα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δέν λύνονται μέ τόν Θεάνθρωπο καί κατά τόν θεανθρώπινο, ἀποστολικό, ἁγιοπατερικό τρόπο, εἶναι ἀδύνατο νά λυθοῦν ὀρθοδόξως καί θεαρέστως. Θά ὁδηγήσουν κατ’ἀνάγκην σέ καταστροφές, σέ σχίσματα, σέ αἱρέσεις καί σέ πολυποίκιλες οὐμανιστικές πλάνες, σέ μηδενισμούς καί ἀναρχισμούς. Αὐτό ἰσχύει ἀπό κάθε ἄποψη καί γιά τό πρόβλημα τῆς συγκλήσεως τῆς νέας Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία ἐπισπεύδεται τελευταίως ἀπό ὀρισμένους κύκλους καί ἐπιβάλλεται στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Προσωπικῶς δέν βλέπω ὅτι, κατά τίς σημερινές περιστάσεις, ὑπάρχει πράγματι ἀναπόφευκτη ἀνάγκη γιά τήν σύγκληση τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἐάν, ὅμως, ὑπάρχει, τότε ἡ παροῦσα στιγμή εἶναι ἡ πλέον ἀκατάλληλη στήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μας. Διότι, γιά νά πραγματοποιηθεῖ ἕνα τέτοιο ἔργο ἱστορικῆς σημασίας ἐπιτυχῶς, εἶναι ἀναγκαῖο νά δημιουργηθοῦν οἱ κατάλληλες συνθῆκες γι’αὐτό καί νά γίνουν ἐγκαίρως οἱ θεμελιώδεις προετοιμασίες. Σήμερα, ὅμως, καθ’ὅσον γνωρίζω, δέν ὑπάρχει οὔτε τό ἕνα οὔτε τό ἄλλο… Τί, λοιπόν, νά ποῦμε ὡς πρός τίς συνθῆκες τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου; Αὐτές εἶναι, γιά νά μιλήσουμε μέ συντομία, ἀπελπιστικές σέ ὅλες, λίγο ἤ πολύ, τίς τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες.

Κάθε νέα Οἰκουμενική Σύνοδος δέν θά εἶναι οὔτε ἁγία, οὔτε Οἰκουμενική, οὔτε ὀγδόη, ἐάν πρωτίστως δέν δεχθεῖ τίς προγενέστερες Οἰκουμενικές καί ἀσάλευτες ἀποφάσεις τους. Στήν πραγματικότητα, ἡ νέα Οἰκουμενική Σύνοδος πρέπει νά εἶναι συνέχεια τῶν προγενεστέρων ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων, γιά νά εἶναι Ὀρθόδοξη καί Οἰκουμενική».

Καί κατακλείει τήν ἔκθεσή του ὁ ὅσιος Ἰουστῖνος, λέγοντας :

«Καί στό τέλος τέλος, τί μπορεῖ νά περιμένει κανείς ἀπό μία τέτοια Οἰκουμενική Σύνοδο; Ἕνα καί μόνο ἕνα : σχίσματα καί αἱρέσεις καί διάφορες ἄλλες συμπεριφορές. Αὐτή εἶναι ἡ βαθειά μου αἴσθηση καί ἡ πλήρης ὀδύνης ἐπίγνωση. Γι’αὐτό παρακαλῶ καί ἱκετεύω τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας νά ἀπέχει ἀπό τήν συμμετοχή στήν προετοιμασία τῆς Συνόδου καί ἀπό τήν συμμετοχή στήν ἴδια τήν Σύνοδο, ἐάν ἀτυχῶς συγκληθεῖ. Νά μήν φορτώσουμε τουλάχιστον κι αὐτή ἀκόμη τήν φοβερή ἁμαρτία πάνω στήν Ἁγιοσαββιτική μας Ἐκκλησία καί στόν ἀθώο λαό μας».


[1] Σχ. βλ. Α.Δ. ΔΕΛΗΜΠΑΣΗΣ, Πανορθόδοξος Σύνοδος. Σύνοδοι, Ἀντισύνοδοι καί ἡ «Πανορθόδοξος Σύνοδος», Ἀθήναι 1976, σσ. 111-118.

Share:
πνευματική ιδιοκτησία π. Ἀγγέλου Ἀγγελακοπούλου
error: Content is protected !!