ΑΛΗΘΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

15-11-2019

Μέ τό παρόν σύντομο κείμενο, ἐπιθυμοῦμε νά παρέχουμε ἀληθῆ καί ὄχι ψευδῆ ἐνημέρωση πρός τούς ἀγαπητούς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς μας γιά τό φλέγον ἐκκλησιαστικό θέμα τοῦ Οὐκρανικοῦ ζητήματος, πού ταλανίζει, ὄχι μόνο τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἀλλά καί τήν Ὀρθοδοξία παγκοσμίως. 

1. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας εἶναι κανονικὸ ἔδαφος τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ρωσίας μὲ πανορθόδοξη μέχρι πρότινος ἀναγνώριση, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Ἡ γνώμη ὅτι ἀνήκει στό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ὀφείλεται σὲ παρερμηνεία καὶ ἀπόκρυψη ἐγγράφων.

2.ὑπερόρια εἰσπήδηση τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως σὲ δικαιοδοσία ἄλλης Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας, δηλαδή τοῦ Πατριαρχείου Ρωσίας, ἀποτελεῖ βαρύτατο κανονικὸ παράπτωμα.

3.θεσμὸς τοῦ ἐκκλήτου (προσφυγῆς κληρικῶν στήν ἀνώτατη ἐκκλησιαστική ἀρχή) δέν δικαιολογεῖ τὴν ὑπερόρια ἐπέμβαση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, διότι ἰσχύει μόνο γιὰ τοὺς κληρικοὺς, ποὺ ἀνήκουν στὴν δικαιοδοσία τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

4. Ἡ ἀποκατάσταση τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας (Φιλαρέτου Ντενισένκο, Μακαρίου Μάλετιτς, Ἐπιφανίου Ντουμένκο καί τῶν σύν αὐτοῖς) ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη εἶναι ἄκυρη καὶ ἀνυπόστατη, διότι ἔγινε χωρὶς τὶς ἀπαιτούμενες κανονικὲς προϋποθέσεις· δὲν ὑπῆρξε δήλωση μετανοίας τῶν σχισματικῶν· πολλοὶ ἐξ αὐτῶν δὲν εἶχαν Ἱερωσύνη, γιὰ νὰ ἐπανέλθουν σ’ αὐτή, ἀφοῦ ἦταν αὐτοχειροτόνητοι. Καὶ τὸ σημαντικότερο· ἡ ἀποκατάσταση ἔπρεπε νὰ γίνει ἀπὸ τό Πατριαρχεῖο τῆς Ρωσίας, τό ὁποῖο τοὺς καθήρεσε καὶ τοὺς ἀναθεμάτισε, καὶ ὄχι ἀπὸ ἄλλη ὑπερόρια ἐξουσία, ποὺ σφετερίζεται ξένη δικαιοδοσία.

5. Ἐπειδὴ οἱ σχισματικοὶ τῆς Οὐκρανίας παραμένουν σχισματικοί, ὅσοι ἀναγνώρισαν ἤ θά ἀναγνωρίσουν τὸ ψευδοαυτοκέφαλό τους καθίστανται καὶ αὐτοὶ ὑπόδικοι σχίσματος καὶ ἀκοινωνησίας.

6. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, γιὰ τὸν ὁποῖο μέχρι πρότινος καμμία ἀπὸ τὶς Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες δὲν ἀναγνώρισε τὴν ψευδοαυτοκεφαλία τῶν σχισματικῶν. Ἀναγνωρίζουν ὡς Κανονικὸ Μητροπολίτη Κιέβου καί πάσης Οὐκρανίας τὸν ὑπαγόμενο στὴν δικαιοδοσία τῆς Μόσχας Μητροπολίτη κ. Ὀνούφριο, ὁ ὁποῖος δὲν ζήτησε αὐτοκεφαλία, καί, ἂν ζητήσει, θὰ τὸ πράξει μέσῳ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ρωσίας, στήν δικαιοδοσία τοῦ ὁποίου ἀνήκει.

7. Ἡ ἀντισυνοδική, αὐθαίρετη καὶ αὐταρχικὴ ἐνέργεια τῆς Κωνσταντινουπόλεως νά χορηγήσει Αὐτοκεφαλία στοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας, δημιουργεῖ παράλληλη ἐκκλησία καὶ δικαιοδοσία στὸν ἴδιο τόπο. Αὐτὸ, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀντιβαίνει στοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, ποὺ ἀπαγορεύουν τὴν ὕπαρξη δύο ἐπισκόπων στὸν ἴδιο τόπο, προκαλεῖ μεταξὺ τῶν δύο μερῶν συγκρούσεις καὶ ἔριδες. Ἤδη ἔχουν καταγραφεῖ καὶ δημοσιοποιηθεῖ διώξεις καὶ βιαιότητες ἐκ μέρους τῆς νέας ψευδοαυτοκέφαλης ψευδοεκκλησίας εἰς βάρος Ἐπισκόπων, Ἱερέων καὶ ἐνοριτῶν τῆς Κανονικῆς Ἐκκλησίας, τῇ συνεργίᾳ ἀκραίων ἐθνικιστικῶν κύκλων. Ἀντί νὰ ἀποκατασταθεῖ ἡ ἑνότητα, αὐξάνουν οἱ διαιρέσεις καὶ τὰ σχίσματα, ἀκόμη καὶ ἐντὸς τῆς ψευδοαυτοκέφαλης ψευδοεκκλησίας τῶν σχισματικῶν, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀποσχίσθηκε ὁ πρωτοστατήσας στὴν χορήγηση τῆς ψευδοαυτοκεφαλίας ψευδοπατριάρχης Φιλάρετος Ντενισένκο.

8. Αὐτή εἶναι ἡ μόνη ἀληθινὴ εἰκόνα γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση στὴν Οὐκρανία, τὴν ὁποία προσπαθοῦν νὰ συγκαλύψουν μὲ ψευδῆ ἐπιχειρηματολογία καὶ ψευδεῖς εἰδήσεις (fake news) οἱ στρατολογημένοι ἀπὸ τὸ Φανάρι ἱστορικοί, θεολόγοι καὶ κανονολόγοι, ἐνθαρρυνόμενοι ἀπὸ ἰσχυρὰ πολιτικὰ κέντρα μὲ ἐμφανεῖς γεωπολιτικοὺς στόχους. Ὅσοι προβάλλουμε τὴν ἱστορικὴ καὶ ἱεροκανονικὴ ἀλήθεια, στρατευμένοι στὴν Φίλη Ὀρθοδοξία, καὶ μεταδίδουμε ἀληθινὲς εἰδήσεις (real news) διωκόμαστε καὶ ὑβριζόμαστε.

9. Τὸ Φανάρι, μὴ ἔχοντας τώρα σύμμαχο τὸν Χριστιανὸ Ὀρθόδοξο Αὐτοκράτορα, ὅπως συνέβαινε στὴν ἔνδοξη Ρωμηοσύνη τοῦ Βυζαντίου, βρῆκε σύμμαχο τὸ βαθὺ κράτος τῆς Ἀμερικῆς, τὸ ὁποῖο, κατευθυνόμενο ἀπὸ ἐχθρικὲς πρὸς τὸν Χριστιανισμὸ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία δυνάμεις, ἐπιδιώκει νὰ διαλύσει τὴν ἑνότητα τῶν Ὀρθοδόξων καὶ νὰ ἀποδυναμώσει τὸ μόνο ἰσχυρὸ ὀρθόδοξο κράτος τῆς Ρωσίας, γιὰ νὰ κατευθύνει ἀνεμπόδιστα τὴν ἱστορία σὲ ἀντίχριστη καὶ ἀντορθόδοξη πορεία. Τὸ ἐνδιαφέρον Ἀμερικανῶν ὑπουργῶν καὶ πρέσβεων ὑπὲρ τῆς ψευδοαυτοκεφαλίας τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας ἀποδεικνύει τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές, ὅπως ἔγινε ἄλλωστε καὶ μὲ τὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης (Ἰούνιος 2016).

10. Ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν ὀρθόδοξες βάσεις καὶ ἱεροκανονικὰ θεμέλια στὶς ἐνέργειες τοῦ Φαναρίου, διεμόρφωσε μὲ τοὺς θεολόγους του νέα ἐκκλησιολογία μὲ δύο βασικὰ αἱρετίζοντα γνωρίσματα. Κατήργησε στὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης τὰ ὅρια τῆς Ἐκκλησίας καὶ εἰσήγαγε μέσα σ’ αὐτὴν παλαιοὺς καὶ νέους αἱρετικούς, καὶ ἀποδυνάμωσε τὴν συνοδικότητα, μεταβάλλοντας τὰ «πρεσβεῖα τιμῆς» τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, σὲ «πρωτεῖο ἐξουσίας» κατὰ τὰ παπικὰ πρότυπα. Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως δὲν εἶναι πλέον ὁ «πρῶτος μεταξὺ ἴσων» (primus inter pares), ἀλλὰ «πρῶτος ἄνευ ἴσων» (primus sine paribus). Ξεπέρασε καὶ τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα στὴν πρωτειομανία, διότι, ἐνῶ ἐκεῖνος θεμελιώνει τὸ πρωτεῖο του στὸν Ἀπόστολο Πέτρο, ἡ βλάσφημη φαναριώτικη ἐκκλησιολογία θεμελιώνει τὸ πρωτεῖο τοῦ Πατριάρχου στὸ πρωτεῖο τοῦ Πατρὸς μέσα στὴν Ἁγία Τριάδα. Ἡ ἐνδοτριαδικὴ μοναρχία τοῦ Πατρὸς εἶναι τὸ ἀρειανικὸ πρότυπο τοῦ μονάρχη τῆς φαναριώτικης ἐκκλησιολογίας.

11. Δυστυχῶς, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, κατά τήν ἔκτακτη σύγκληση τῆς Ἱεραρχίας (12 Ὀκτωβρίου 2019), μέ πραξικοπηματικό τρόπο καί ἄνευ ψηφοφορίας, ἀνεγνώρισε κατά πλειοψηφία τὸ Οὐκρανικό ψευδοαυτοκέφαλο, παρά τήν διαφωνία καί τίς ἀντιδράσεις μιᾶς δεκάδος Ἱεραρχῶν της. Ἤδη κάποιοι Μητροπολῖτες εἶχαν προλειάνει τό ἔδαφος τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν σχισματικῶν, μνημονεύοντας καί συλλειτουργώντας μέ τόν σχισματικό Ἐπιφάνιο. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἔκανε τὸ λάθος καὶ ἀκολούθησε τὴν γνώμη τῶν δύο συνοδικῶν ἐπιτροπῶν, στὶς ὁποῖες παρέπεμψε τὸ θέμα, καὶ οἱ ὁποῖες πρότειναν τὴν ἀναγνώριση τῆς ψευδοεκκλησίας. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος Β΄ εἰσηγήθηκε στήν Ἱεραρχία τήν ἀναγνώριση τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας, συλλειτούργησε μέ τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο στόν Ἱ. Ν. Παναγίας Ἀχειροποιήτου Θεσσαλονίκης (19-10-2019), ὁ ὁποῖος μνημόνευσε στά Δίπτυχα τόν σχισματικό Ἐπιφάνιο, ἔστειλε εἰρηνικό γράμμα πρός τόν ἐπικεφαλῆς τῆς νέας σχισματικῆς Οὐκρανικῆς ψευδοεκκλησίας Ἐπιφάνιο, μέ τό ὁποῖο τόν ἀναγνώρισε καί τοῦ ἔτεινε τήν χείρα γιά πλήρη ἐκκλησιαστική κοινωνία (21-10-2019), καί μάλιστα τόν μνημόνευσε ὁ ἴδιος προσωπικά στά Δίπτυχα κατά τήν Θεία Λειτουργία τῆς 10ης-11-2019. Τό μόνο, πού ἀπομένει, εἶναι ἡ συλλειτουργία καί τό κοινό ποτήριο Ἱερωνύμου καί Ἐπιφανίου.

Οἱ ἀνωτέρω ἐνέργειες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος βλάπτουν τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὑφίσταται μεγάλη ζημία καὶ ἡ ἴδια καὶ συντελοῦν στὴν παγίωση ἑνὸς μεγάλου πανορθοδόξου σχίσματος. Βλάπτουν τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, διότι τὸ ἐνθαρρύνουν νὰ ἀκολουθήσει τὸ δρόμο τῆς ἀπομόνωσης καὶ τῆς γιὰ πρώτη φορὰ ἀμφισβήτησης τοῦ συντονιστικοῦ του ρόλου, λόγῳ τῶν «πρεσβείων τιμῆς». Βλάπτεται ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, διότι ἐνεργεῖ μὲ ἐθνοφυλετικὰ καὶ ὄχι μὲ ὀρθόδοξα ἐκκλησιαστικὰ κριτήρια καὶ ὁδηγεῖ ἄλλες Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες, ἀλλὰ καὶ πολλοὺς ἀπὸ τὸ δικό της ποίμνιο, σὲ διακοπὴ κοινωνίας καὶ ἀποτειχίσεις. Δυσαρεστεῖ ἰδιαίτερα τὸ μεγάλο, ἰσχυρὸ καὶ ὁμόδοξο ἔθνος τῶν Ρώσων μὲ δυσμενεῖς συνέπειες καὶ γιὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ καὶ γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα. Ἤδη τό Πατριαρχεῖο Ρωσίας μέ συνοδική ἀπόφαση ἔχει προβεῖ σέ διακοπή κοινωνίας καί μνημονεύσεως τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου Β΄ καί ἄλλων Μητροπολιτῶν, πού ἀναγνωρίζουν τούς σχισματικούς τῆς Οὐκρανίας, καί ἀπηγόρευσε τόν ρωσικό θρησκευτικό τουρισμό σ’αὐτές τίς Μητροπόλεις. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καθίσταται ἐπίσης συνένοχη καὶ συνυπεύθυνη γιὰ ἕνα μεγάλο πανορθόδοξο σχίσμα, μὲ φοβερὲς σωτηριολογικὲς συνέπειες. Οἱ πλείστοι Ἱεράρχες τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας δέν στάθηκαν στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, δέν σήκωσαν τὸ «βάρος τῆς ἡμέρας», δέν εὐθυγραμμίστηκαν μὲ τὴν πανορθόδοξη θέση, τὴν πατερικὴ καὶ ἱεροκανονικὴ Παράδοση, δέν βοήθησαν τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο νὰ ἀνακρούσει πρύμναν, νὰ ἀναγνωρίσει τὸ λάθος του καὶ νὰ ἐπανέλθει στὴν ὀρθὴ ἐκκλησιολογικὴ γραμμή, ἀποκρούοντας τοὺς ἔξωθεν πειρασμοὺς τῶν γεωπολιτικῶν σχεδιασμῶν καὶ τῶν παπικῶν πρωτείων.

Συνέπεια τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ αὐξανόμενη εἰσροή σχισματικῶν ψευδεπισκόπων καί ψευδοϊρέων τῆς νέας ψευδοεκκλησίας τῆς Οὐκρανίας στήν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι, ὑπό τό πρόσχημα τῶν προσκυνηματικῶν ἐπισκέψεων, λειτουργοῦν σέ Ναούς καί Μοναστήρια Ἱερῶν Μητροπόλεων τῆς Ἑλλάδος μέ τήν εὐλογία τῶν οἰκείων Ἐπισκόπων. Ὅμως, ἡ Θεία Λειτουργία, πού τελοῦν, εἶναι ἄκυρη, διότι οἱ ἀπαρτίζοντες τήν νέα ψευδοεκκλησία τῆς Οὐκρανίας, ἐπειδή εἶναι σχισματικοί, ἀχειροτόνητοι, αὐτοχειροτόνητοι, καθηρημένοι καί ἀφορισμένοι, δέν ἔχουν Χάρι, ἱερωσύνη καί ἀποστολική διαδοχή, καί ἑπομένως δέν τελοῦν ἔγκυρα μυστήρια. Γι’αὐτό καί συνιστᾶται στούς πιστούς νά ἀποφεύγεται ὀ ἐκκλησιασμός τους σέ Ναούς, ὅπου λειτουργοῦν σχισματικοί καί ὅσοι τούς ἀποδέχονται.  

12. Τήν ἴδια μέ τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ὁλισθηρά γραμμή ἀκολούθησε πρόσφατα (08-11-2019) καί τό Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας, τό ὁποῖο, μέ συνοδική ἀπόφαση καί διά στόματος τοῦ Προκαθημένου του, Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Θεοδώρου, ἀνεγνώρισε τούς σχισματικούς τῆς Οὐκρανίας, παρά τίς περί τοῦ ἀντιθέτου καί πρό ὁλίγων ἐτῶν διαβεβαιώσεις καί ἐνέργειες τοῦ ἰδίου τοῦ Πατριάρχου Θεοδώρου γιά στήριξη τῆς Κανονικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας μέ ἐπικεφαλῆς τόν Κανονικό Μητροπολίτη Κιέβου καί πάσης Οὐκρανίας κ. Ὀνούφριο.    

13. Ἐπειδή τό Οὐκρανικό ψευδοαυτοκέφαλο δέν εἶναι ἁπλό θέμα διοικητικῆς φύσεως, ὅπως θά μποροῦσε νά εἶναι ἕνα ἁπλό σχίσμα, ἀλλά ἔχει καί διαστάσεις ἐκκλησιολογικές-δογματικές, εἶναι δηλαδή προϊόν τῆς νέας αἱρετικῆς γιά τό πρωτεῖο τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου διδασκαλίας καί τῆς ἀπροκάλυπτης διακοινωνίας μέ τούς Οὐνίτες καί τόν Πάπα, γιά τόν λόγο αὐτό δικαιολογεῖται ἡ διακοπή μνημονεύσεως καί βάσει τοῦ 15ου Κανόνος τῆς ΑΒ΄ Συνόδου ἐπί Μ. Φωτίου (861). Στήν ἀναγνώριση τῶν αἱρέσεων ἀπό τό Κολυμπάρι (2016) προστέθηκε καί ἡ ἀναγνώριση τῆς σχισματοαίρεσης τῶν Οὐκρανῶν.

14. Τό Οὐκρανικό εἶναι καί θέμα Οἰκουμενισμοῦ, διότι ἡ νέα ψευδοεκκλησία τοῦ Ἐπιφανίου εἶναι, ἐκτός τῶν ἄλλων, καί οἰκουμενιστική, ἀφοῦ ἔχει κοινούς στόχους μέ τούς Οὐνῖτες τῆς Οὐκρανίας, οἱ ὁποῖοι καθιστοῦν δυνατή τήν ἕνωση μεταξύ τους, συμπροσεύχεται ἀντικανονικῶς μέ κατεγνωσμένους αἱρετικούς Παπικούς, μέ τούς ὁποίους τελεῖ κοινές ἀκολουθίες, καί ἀποδέχεται τήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης. Δηλαδή ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος δημιούργησε μία «ἐκκλησία» ὅμοια μέ τήν δική του.  Οἰκουμενιστική «ἐκκλησία» εἶναι το Φανάρι, οἰκουμενιστική «ἐκκλησία» εἶναι καί ἡ νέα σχισματική τοιαύτη τῆς Οὐκρανίας.

Εἶναι ἀληθές πλέον ὅτι ὅποιος ἀναγνωρίζει τήν νέα σχισματική οὐκρανική ψευδοεκκλησία, δέν ἀποδέχεται μόνο τό σχίσμα καί τό ἀχειροτόνητο ἤ αὐτοχειροτόνητο, ἀλλά πολύ χειρότερα ἐγκολπώνεται τόν οὐνιτικό τρόπο τῆς ψευδοῦς ἑνώσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ τίς ποικίλες αἱρέσεις, δηλαδή τήν κακή ἕνωση μέ τούς Οὐνῖτες, τήν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ καί τόν αἱρεσιάρχη Πάπα, μέσῳ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης. Αὐτό ἀποδεικνύεται ἀπό τίς ἄριστες σχέσεις, πού διατηρεῖ τόσο ὁ Πατριάρχης ὅσο καί ὁ Ἐπιφάνιος μέ τούς Οὐνῖτες τῆς Οὐκρανίας καί τόν ἐπικεφαλῆς τους «ἀρχιεπίσκοπο» Σβιάτοσλαβ Σέβτσουκ.

15. Πρὸς τὴν κατεύθυνση τῆς ἐπιλύσεως τοῦ Οὐκρανικοῦ ζητήματος ἐπιβάλλεται ἡ ἀπόσυρση τοῦ δῆθεν ἑνωτικοῦ τόμου τῆς αὐτοκεφαλίας, ἡ ἀποκατάσταση τῶν σχισματικῶν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ποὺ τοὺς τιμώρησε μὲ προηγούμενη δήλωση μετανοίας, καὶ ἡ ἐκ νέου ἔναρξη τῆς διαδικασίας γιὰ τὴν χορήγηση αὐτοκεφαλίας κατὰ τὸν κανονικὸ τρόπο, μὲ αἴτημα καὶ πρωτοβουλία τῆς κανονικῆς ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο Ἐκκλησίας, ἀποδοχὴ τοῦ αἰτήματος ἀπὸ τὴν Μητέρα Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας καὶ διαβίβασή του πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὥστε νὰ ἐπιτευχθεῖ ἡ πανορθόδοξη συναίνεση καὶ ἀναγνώριση. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας δικαιοῦται καὶ πρέπει νὰ λάβει Αὐτοκεφαλία, ἀλλὰ αὐτὸ πρέπει νὰ γίνει μὲ καλὸ καὶ κανονικὸ τρόπο, κατὰ τὰ πανορθοδόξως ἰσχύοντα καὶ ἀποφασισθέντα. Τὸ καλὸ τῆς ἑνότητας πρέπει νὰ ἐπιτευχθεῖ καὶ μὲ καλὸ τρόπο. Στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση δὲν ἰσχύει τὸ ἀξίωμα τῶν Ἰησουϊτῶν «ὁ σκοπὸς ἁγιάζει τὰ μέσα», ἀλλὰ καὶ τὰ μέσα πρέπει νὰ εἶναι καλὰ καὶ ἅγια, διότι «τὸ καλὸν οὐ καλόν, ὅταν μὴ καλῶς γένηται».

Share:
πνευματική ιδιοκτησία π. Ἀγγέλου Ἀγγελακοπούλου
error: Content is protected !!